ນັບແຕ່ໄຊງ່ອນ - ຢາດິ້ງ (Sài Gòn - Gia Định) ໄດ້ປ່ຽນຊື່ເປັນນະຄອນໂຮ່ຈີມິນຢ່າງເປັນທາງການ, ນະຄອນໄດ້ຜ່ານເສັ້ນທາງພັດທະນາອັນສຳຄັນຕະຫຼອດເຄິ່ງສະຕະວັດ. ຈາກການຂະຫຍາຍຕົວທາງເສດຖະກິດ, ໂຄງລ່າງພື້ນຖານ ແລະ ການປັບປຸງກົນໄກບໍລິຫານ ໄປຈົນເຖິງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ທຸກບາດກ້າວລ້ວນແຕ່ຕິດພັນກັບຂະບວນການສ້າງສັນເອກະລັກວັດທະນະທຳຂອງນະຄອນ.
ປັດຈຸບັນ, ນະຄອນໂຮ່ຈີມິນເປັນສູນກາງເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ, ວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ສຳຄັນຂອງປະເທດ, ພ້ອມທັງມີບົດບາດນຳໜ້າໃນການປ່ຽນແປງໃໝ່, ການປະດິດສ້າງ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງກັບໂລກ. ແຕ່ພື້ນຖານທີ່ຫຼໍ່ລ້ຽງຄວາມສາມາດພັດທະນານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ມີພຽງທຶນຮອນ ຫຼື ໂຄງລ່າງພື້ນຖານ, ຫາກຍັງລວມເຖິງຄຸນຄ່າທາງຈິດໃຈ ແລະ ບຸກຄະລິກຂອງຜູ້ຄົນທີ່ສັ່ງສົມມາຫຼາຍຮຸ່ນຄົນ.
 |
| ຮູບປະກອບ. |
ຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳທີ່ຫຼໍ່ຫຼອມບຸກຄະລິກຂອງຊາວນະຄອນ
ຕາມການວິເຄາະຂອງບັນດານັກຊ່ຽວຊານ, ການທີ່ນະຄອນໂຮ່ຈີມິນສາມາດບຸກທະລຸທາງດ້ານກົນໄກ ແລະ ນະໂຍບາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກເງື່ອນໄຂທາງວັດຖຸ ຫຼື ການຕັດສິນໃຈດ້ານບໍລິຫານພຽງຢ່າງດຽວ, ແຕ່ມີຮາກຖານຈາກວັດທະນະທຳທີ່ເຂັ້ມແຂງ.
ບຸກຄະລິກຂອງຊາວໄຊງ່ອນ - ນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ກໍ່ຕົວຂຶ້ນຈາກຄຸນຄ່າສຳຄັນຫຼາຍປະການ ໄດ້ແກ່ ຄວາມຫ້າວຫັນ, ຢືດຢຸ່ນ ແລະ ປະດິດສ້າງ; ຈິດໃຈເປີດກວ້າງ ແລະ ພ້ອມຮັບສິ່ງໃໝ່; ຄວາມເປັນຈິງ, ກ້າຄິດ ແລະ ກ້າເຮັດ; ຕະຫຼອດຈົນເຖິງນ້ຳໃຈຜູກພັນ, ເອື້ອເຟື້ອ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອກັນ.
ປອ. ຮວິ່ງ ວັນ ຊິງ ແລະ ປະລິນຍາໂທ ຫງວຽນ ທິ ລົກ ວຽນ ຈາກສະຖາບັນພະນັກງານນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ຕັ້ງຄຳຖາມຈາກການສຶກສາເສັ້ນທາງພັດທະນາ 50 ປີຂອງນະຄອນວ່າ ເປັນຫຍັງຈິດໃຈກ້າທົດລອງ ແລະ ກ້າບຸກທະລຸຈຶ່ງສາມາດຟື້ນຕົວ ແລະ ພັດທະນາຢ່າງແຂງແຮງຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ສະເໝີ, ນັບແຕ່ການ “ແຫກກອບ” ໃນໄລຍະຕົ້ນຂອງການປ່ຽນແປງໃໝ່ ຈົນເຖິງການສ້າງກົນໄກພິເສດໃນປັດຈຸບັນ.
ຄຳຕອບຖືກຄົ້ນພົບຈາກປະຫວັດສາດກວ່າ 328 ປີຂອງການບຸກເບີກ, ຕັ້ງຖິ່ນຖານ ແລະ ແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ. ໃນເສັ້ນທາງດັ່ງກ່າວ, ຜູ້ຄົນຈາກຫຼາຍຊຸມຊົນ ລວມທັງຊາວຈີນ, ຂະແມ ແລະ ຈາມ ໄດ້ນຳເອົາມູນເຊື້ອ, ທັກສະ ແລະ ຮີດຄອງຂອງຕົນມາປະສົມປະສານກັນ, ກໍ່ເກີດເປັນລະບົບຄຸນຄ່າຮ່ວມຂອງນະຄອນ.
ບັນດານັກຄົ້ນຄວ້າໄດ້ລະບຸ 4 ກຸ່ມຄຸນຄ່າພື້ນຖານທີ່ສືບທອດມານັບແຕ່ສະຕະວັດທີ XIX ຈົນຮອດປັດຈຸບັນ. ຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ດຳລົງຢູ່ຢ່າງໂດດດ່ຽວ, ແຕ່ປະສານກັນເປັນລະບົບທາງວັດທະນະທຳ ທີ່ມີອິດທິພົນຕໍ່ວິທີຄິດ, ວິທີເຮັດວຽກ ແລະ ການປັບປຸງສະຖາບັນຂອງນະຄອນ.
ຕາມບັນດານັກຊ່ຽວຊານ, ການຫັນຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳໃຫ້ເປັນພະລັງພັດທະນາ ສາມາດເຫັນໄດ້ຜ່ານ 3 ໄລຍະສຳຄັນ. ໄລຍະທຳອິດແມ່ນຈິດໃຈກ້າທົດລອງ ແລະ “ແຫກກອບ” ໃນຊຸມປີ 1980, ເຊິ່ງປະກອບສ່ວນຕໍ່ການກໍ່ຮູບແນວທາງປ່ຽນແປງໃໝ່ປີ 1986.
ໄລຍະທີສອງແມ່ນການຫັນຈິດໃຈກ້າຄິດ, ກ້າເຮັດ ໃຫ້ເປັນກົນໄກ ແລະ ນະໂຍບາຍສະເພາະທີ່ນະຄອນໄດ້ທົດລອງນຳໃຊ້. ສ່ວນໄລຍະທີສາມແມ່ນການມຸ່ງສ້າງລະບົບສະຖາບັນທີ່ເໝາະສົມກັບຂະໜາດ ແລະ ບົດບາດໃໝ່ຂອງນະຄອນ, ເຊິ່ງຕິດພັນກັບມະຕິເລກທີ 98/2023/QH15, ມະຕິເລກທີ 09-NQ/TW ແລະ ຂະບວນການສ້າງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຕົວເມືອງພິເສດ.
ຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງວັດທະນະທຳ ເປັນແຮງຂັບເຄື່ອນໃໝ່
ພາຍຫຼັງການຈັດສັນຫົວໜ່ວຍບໍລິຫານ ແລະ ລວມນະຄອນໂຮ່ຈີມິນກັບອະດີດແຂວງບິ່ງເຢືອງ (Bình Dương) ແລະ ບ່າເຣ້ຍ - ຫວຸງເຕົ່າ (Bà Rịa - Vũng Tàu), ນະຄອນໄດ້ກ້າວເຂົ້າສູ່ໄລຍະພັດທະນາໃໝ່ ດ້ວຍພື້ນທີ່ກວ່າ 6.772 ກິໂລຕາແມັດ ແລະ ປະຊາກອນຫຼາຍກວ່າ 14 ລ້ານຄົນ.
ການຂະຫຍາຍອານາເຂດນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເພີ່ມຂະໜາດທາງພູມສາດ, ປະຊາກອນ, ຕະຫຼາດ ແລະ ໂຄງລ່າງພື້ນຖານ, ແຕ່ຍັງເພີ່ມຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງວັດທະນະທຳຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ບັນດາເຂດທີ່ມີປະຫວັດສາດການຕັ້ງຖິ່ນຖານ, ລະບົບນິເວດ, ວິຖີຊີວິດ ແລະ ຄວາມຊົງຈຳຂອງຊຸມຊົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ໄດ້ມາຢູ່ຮ່ວມກັນໃນໂຄງສ້າງມະຫານະຄອນແຫ່ງໃໝ່.
ປອ. ວູ ທິ ເຟືອງ (Vũ Thị Phương) ຈາກມະຫາວິທະຍາໄລວັດທະນະທຳນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ ເຫັນວ່າ ນະຄອນໃໝ່ບໍ່ຄວນຖືກເບິ່ງວ່າເປັນພື້ນທີ່ທີ່ມີເອກະລັກແບບດຽວກັນທັງໝົດ, ແຕ່ຄວນຮັບຮູ້ວ່າເປັນການປະສານຂອງຫຼາຍເຂດວັດທະນະທຳຍ່ອຍ ທີ່ມີຄຸນຄ່າ ແລະ ລັກສະນະສະເພາະຕົນ.
ໃນນັ້ນ, ເຂດໃຈກາງໄຊງ່ອນ - ນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ ໂດດເດັ່ນດ້ານການຄ້າ, ການພົບປະຂອງຫຼາຍຊຸມຊົນ ແລະ ຈິດໃຈປ່ຽນແປງໃໝ່. ບິ່ງເຢືອງມີຮາກຖານຈາກເຂດເນີນສູງ, ໝູ່ບ້ານອາຊີບ, ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ວັດທະນະທຳຂອງແຮງງານຍົກຍ້າຍຖິ່ນຖານ. ສ່ວນບ່າເຣ້ຍ - ຫວຸງເຕົ່າ - ໂກນດ໋າວ ມີເອກະລັກຈາກທະເລ ແລະ ໝູ່ເກາະ, ເສດຖະກິດທ່າເຮືອ, ນ້ຳມັນກາດ ແລະ ມໍລະດົກຄວາມຊົງຈຳທາງປະຫວັດສາດປະຕິວັດ.
ປອ. ເລ ທິ ລິງ ຈາງ ຈາກສະຖາບັນພະນັກງານນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ ຢືນຢັນວ່າ ທັງສາມເຂດວັດທະນະທຳນີ້ບໍ່ໄດ້ແຍກຂາດຈາກກັນ, ແຕ່ປະສານກັນສ້າງເປັນເອກະລັກຮ່ວມຂອງນະຄອນ. ຄວາມຫຼາກຫຼາຍນີ້ໄດ້ຊ່ວຍເພີ່ມສະເໜ່, ຄວາມສາມາດປັບຕົວ ແລະ ພະລັງການແຂ່ງຂັນທາງວັດທະນະທຳຂອງນະຄອນ.
ທ່ານ ຫງວຽນ ຕ໊ວນ ແອງ (Nguyễn Tuấn Anh) ຈາກບໍລິສັດໃຫຍ່ອຸດສາຫະກຳໄຊງ່ອນ ໄດ້ແບ່ງປັນຄວາມພາກພູມໃຈຕໍ່ພື້ນທີ່ໃໝ່ຂອງນະຄອນ ທີ່ມີທັງເຂດກະສິກຳ, ສວນໄມ້, ຄອງເໝືອງ, ເຂດອຸດສາຫະກຳ, ສູນໂລຈິສຕິກ, ທ່າເຮືອ ແລະ ເຂດທຳມະຊາດທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການອະນຸລັກ. ແຕ່ລະພື້ນທີ່ມີລັກສະນະສະເພາະ ແລະ ສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາໂດຍລວມ.
ໃນວິໄສທັດ 100 ປີ ເພື່ອມຸ່ງສູ່ການເປັນມະຫານະຄອນລະດັບໂລກທີ່ພັດທະນາແບບຫຼາຍສູນກາງ, ຫຼາຍຊັ້ນ ແລະ ຫຼາຍມິຕິ, ບັນດານັກຊ່ຽວຊານເຫັນວ່າ ມໍລະດົກຂອງແຕ່ລະເຂດຍ່ອຍຄວນໄດ້ຮັບການຖະນຸຖະໜອມ ແລະ ນຳມາໃຊ້ເປັນແຫຼ່ງພະລັງພາຍໃນຂອງການພັດທະນາ.
ມໍລະດົກເຫຼົ່ານີ້ເປັນທັງແຫຼ່ງຄວາມຊົງຈຳ, ຄວາມຜູກພັນທາງຈິດໃຈ ແລະ ພະລັງທາງສັງຄົມ. ໃນຂະບວນການຂະຫຍາຍຕົວເມືອງຢ່າງວ່ອງໄວ, ການຮັກສາຄວາມຊົງຈຳຂອງຊຸມຊົນ ຊ່ວຍໃຫ້ປະຊາຊົນຮັບຮູ້ຮາກເຫງົ້າ, ຮູ້ສຶກວ່າຕົນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງນະຄອນ ແລະ ມີຄວາມຜູກພັນກັບສັງຄົມ, ໂດຍສະເພາະກຸ່ມປະຊາຊົນທີ່ຍົກຍ້າຍເຂົ້າມາຕັ້ງຖິ່ນຖານໃໝ່.
ການເຄື່ອນຍ້າຍຂອງຜູ້ຄົນຍັງນຳເອົາທັກສະອາຊີບ, ປະສົບການຊີວິດ, ເຄືອຂ່າຍສັງຄົມ, ຮີດຄອງປະເພນີ, ຄວາມເຊື່ອ ແລະ ນ້ຳໃຈຊ່ວຍເຫຼືອກັນມາສູ່ນະຄອນ. ປັດໄຈເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ມາຢູ່ໃໝ່ປັບຕົວໄດ້, ແຕ່ຍັງເພີ່ມສີສັນໃຫ້ແກ່ອາຫານ, ການຄ້າ, ອາຊີບຫັດຖະກຳ, ການບໍລິການ ແລະ ຊີວິດວັດທະນະທຳຂອງນະຄອນ.
ຈາກມຸມມອງເສດຖະກິດ, ມໍລະດົກຂອງບັນດາເຂດຍ່ອຍສາມາດກາຍເປັນຊັບພະຍາກອນສຳຄັນຂອງເສດຖະກິດວັດທະນະທຳ, ການທ່ອງທ່ຽວຕົວເມືອງ ແລະ ອຸດສາຫະກຳສ້າງສັນ. ບັນດາຖະໜົນການຄ້າໃນເຂດເຈິເລິ່ນ (Chợ Lớn), ໝູ່ບ້ານເຄື່ອງປັ້ນດິນເຜົາ ແລະ ເຄື່ອງເຄືອບຂອງບິ່ງເຢືອງ, ເສັ້ນທາງວັດທະນະທຳແຄມແມ່ນ້ຳລຳເຊ, ໝູ່ບ້ານຊາວປະມົງຫວຸງເຕົ່າ ແລະ ສະຖານທີ່ປະຫວັດສາດໂກນດ໋າວ ລ້ວນແຕ່ມີທ່າແຮງເຊື່ອມໂຍງເປັນຜະລິດຕະພັນວັດທະນະທຳ - ການທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີເອກະລັກ.
ບັນດາເທດສະການພື້ນເມືອງ, ອາຫານຂອງຊຸມຊົນຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ມໍລະດົກອຸດສາຫະກຳ ກໍສາມາດຮ່ວມສ້າງແຮງດຶງດູດໃໝ່ໃຫ້ນະຄອນ. ຕາມບັນດານັກຊ່ຽວຊານ, ຫາກມີການລົງທຶນ ແລະ ພັດທະນາດ້ວຍແນວຄິດທີ່ທັນສະໄໝ, ຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ຢຸດຢູ່ພຽງການອະນຸລັກ, ແຕ່ຍັງສາມາດສ້າງວຽກເຮັດງານທຳ, ດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວ, ສົ່ງເສີມວິສາຫະກິດສ້າງສັນ ແລະ ເພີ່ມພະລັງອ່ອນຂອງນະຄອນໂຮ່ຈີມິນໃນໄລຍະຕໍ່ໜ້າ.
 | ນັກຮຽນໂຮງຮຽນສອງພາສາ ລາວ - ຫວຽດນາມ ຫງວຽນຢູ ຢ້ຽມຢາມ ແລະ ທົດລອງຕົວຈິງດ້ານວັດທະນະທຳ, ປະຫວັດສາດ ຫວຽດນາມ ຍສໝ - ແຕ່ວັນທີ 29 ມິຖຸນາ - 3 ກໍລະກົດ, ໂດຍຕອບສະໜອງຕາມຄຳເຊື້ອເຊີນຂອງ ຄະນະປະຈຳຄະນະກຳມະການສູນກາງແນວໂຮມປະເທດຊາດ ຫວຽດນາມ, ຄະນະຜູ້ແທນຄູອາຈານ ແລະ ນັກຮຽນດີເດັ່ນ ຂອງໂຮງຮຽນສອງພາສາ ລາວ - ຫວຽດນາມ ຫງວຽນຢູ (ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ) ໄດ້ມີການເດີນທາງມາຢ້ຽມຢາມ ແລະ ທົດລອງຕົວຈິງດ້ານວັດທະນະທຳ, ... |
 | ປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ອານເຊຣີ ສະແດງຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາ ຢາກເພີ່ມທະວີສາຍພົວພັນກັບ ສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ຍສໝ - ປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ອານເຊຣີ ໄດ້ສະແດງຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາ ຢາກຊຸກຍູ້ສາຍພົວພັນກັບ ສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ໃຫ້ແໜ້ນແຟ້ນຍິ່ງຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ, ເພື່ອແນໃສ່ເພີ່ມທະວີປະສິດທິຜົນ ຂອງສາຍພົວພັນຄູ່ຮ່ວມມືຍຸດທະສາດ. |
ມີງດຶກ
