ການທູດວັດທະນະທຳເປີດກວ້າງແຫຼ່ງພະລັງເພື່ອພັດທະນາປະເທດ

ຈາກຊັບພະຍາກອນທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້ ສູ່ກຳລັງແຮງລວມ

ຖ້າໃນເມື່ອກ່ອນ ແຫຼ່ງພະລັງມັກຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍຕົ້ນຕໍວ່າແມ່ນທີ່ດິນ, ຊັບພະຍາກອນ, ທຶນ ແລະ ແຮງງານ, ແຕ່ໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່ ແນວຄິດນີ້ໄດ້ຖືກເປີດກວ້າງ. ວັດທະນະທຳ ແລະ ປະຫວັດສາດສ້າງເອກະລັກ; ມະນຸດສ້າງຄວາມຮູ້ ແລະ ພະລັງສ້າງສັນ; ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນເປີດກວ້າງຄວາມສາມາດໃນການຮ່ວມມື; ສ່ວນຂໍ້ມູນ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີຊ່ວຍຍົກສູງຄວາມສາມາດຄາດຄະເນ, ນະວັດຕະກຳ ແລະ ຈັດຕັ້ງບັນດາແຫຼ່ງພະລັງຄືນໃໝ່.

ມະຕິເລກທີ 33-NQ/TW ລົງວັນທີ 9/6/2014 ວ່າດ້ວຍການກໍ່ສ້າງ ແລະ ພັດທະນາວັດທະນະທຳ, ຄົນຫວຽດນາມ ໃຫ້ຕອບສະໜອງຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການພັດທະນາປະເທດແບບຍືນຍົງ ກຳນົດວ່າ ວັດທະນະທຳແມ່ນພື້ນຖານທາງຈິດໃຈຂອງສັງຄົມ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍແມ່ນເປົ້າໝາຍ ແລະ ແຮງຂັບເຄື່ອນຂອງການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ວັດທະນະທຳຕ້ອງຖືກຈັດວາງໃຫ້ທຽບເທົ່າກັບເສດຖະກິດ, ການເມືອງ, ສັງຄົມ; ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການໃຫ້ສ້າງກົນໄກ, ນະໂຍບາຍພັດທະນາວັດທະນະທຳຕ່າງປະເທດ, ສະໜັບສະໜູນການໂຄສະນາສິລະປະແຫ່ງຊາດ ແລະ ສົ່ງອອກຜະລິດຕະພັນວັດທະນະທຳໄປຕ່າງປະເທດ.

ແນວຄິດນີ້ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາໃນມະຕິເລກທີ 80-NQ/TW ລົງວັນທີ 7/1/2026 ຂອງກົມການເມືອງ, ເມື່ອວັດທະນະທຳຫວຽດນາມຖືກກຳນົດເປັນແຫຼ່ງພະລັງພາຍໃນທີ່ສຳຄັນ, ປະກອບສ່ວນຫຼໍ່ຫຼອມສະຕິປັນຍາ, ຈິດໃຈ, ຈິດໃຈອັນກ້າແກ່ນ ແລະ ຄວາມໜັກແໜ້ນຂອງຄົນຫວຽດນາມ. ການພັດທະນາວັດທະນະທຳ, ຄົນ ໄດ້ຖືກຈັດວາງຢູ່ໃນຖານະເປັນພື້ນຖານ, ແຫຼ່ງພະລັງພາຍໃນ, ແຮງຂັບເຄື່ອນ ແລະ ເສົາຄ້ຳຂອງການພັດທະນາຢ່າງວ່ອງໄວ, ຍືນຍົງ.

ບັນດາຜູ້ແທນເຂົ້າຮ່ວມພິທີເປີດ Festival ທັງລອງ - ຮ່າໂນ້ຍ ຄັ້ງທີ II ປີ 2026.

ມະຕິວາງເປົ້າໝາຍຮອດປີ 2030 ໃຫ້ບັນດາຂະແໜງອຸດສາຫະກຳວັດທະນະທຳ ປະກອບສ່ວນປະມານ 7% ຂອງ GDP, ພ້ອມທັງສ້າງ 5-10 ແບຣນແຫ່ງຊາດດ້ານອຸດສາຫະກຳວັດທະນະທຳ.

ສິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນການປ່ຽນແປງທີ່ໜ້າສົນໃຈໃນແນວຄິດການພັດທະນາ: ວັດທະນະທຳບໍ່ພຽງແຕ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຮັກສາ, ອະນຸລັກ ແຕ່ຍັງຕ້ອງໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງເພື່ອສ້າງຄວາມສາມາດໃນການພັດທະນາ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຜົນປະໂຫຍດທາງເສດຖະກິດກໍບໍ່ສາມາດກາຍເປັນມາດຕະຖານພຽງຢ່າງດຽວສຳລັບຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳ.

ບົດຮຽນຈາກ ສ.ເກົາຫຼີ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ປັດໄຈຕັດສິນແມ່ນຄວາມສາມາດສ້າງກົນໄກຫັນປ່ຽນແຫຼ່ງພະລັງ. ຮອດປີ 2025, ຂະໜາດຕະຫຼາດວັດທະນະທຳຂອງ ສ.ເກົາຫຼີ ຄາດວ່າບັນລຸ 274 ພັນຕື້ won, ເທົ່າກັບປະມານ 182 ຕື້ USD, ເຂົ້າໃກ້ເປົ້າໝາຍ 300 ພັນຕື້ won ໃນປີ 2030. ມູນຄ່າການສົ່ງອອກວັດທະນະທຳຂອງປະເທດນີ້ ຄາດວ່າບັນລຸປະມານ 71,8 ຕື້ USD, ເຮັດໃຫ້ຂະແໜງວັດທະນະທຳກາຍເປັນຂະແໜງສົ່ງອອກໃຫຍ່ອັນດັບສາມຂອງ ສ.ເກົາຫຼີ.

ຫວຽດນາມກໍມີເງື່ອນໄຂດ້ານດິຈິຕອນທີ່ສຳຄັນເພື່ອຊຸກຍູ້ຂະບວນການຫັນປ່ຽນນີ້. ຮອດທ້າຍປີ 2025, ທົ່ວປະເທດມີຜູ້ນຳໃຊ້ອິນເຕີເນັດ 85,6 ລ້ານຄົນ, ເທົ່າກັບ 84,2% ຂອງປະຊາກອນ, ພ້ອມກັບປະມານ 79 ລ້ານບັນຊີຜູ້ໃຊ້ສື່ສັງຄົມ.

ໃນພື້ນທີ່ດິຈິຕອນ, ຄົນຮຸ່ນໜຸ່ມບໍ່ພຽງແຕ່ຮັບເອົາ ແຕ່ຍັງເປັນຜູ້ສ້າງສັນ, ເຜີຍແຜ່ ແລະ ປັບຮູບພາບຂອງຊາດໂດຍກົງ. ຖ້າໄດ້ຮັບການບໍລິຫານຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ນີ້ສາມາດກາຍເປັນພື້ນທີ່ສຳລັບການສ້າງສັນ, ການສຶກສາ, ການເຊື່ອມຕໍ່ຕະຫຼາດ ແລະ ການສ້າງແບຣນແຫ່ງຊາດ.

ແກ້ໄຂຈຸດອຸດຕັນດ້ານການເຊື່ອມຕໍ່

ແຫຼ່ງພະລັງດ້ານວັດທະນະທຳຂອງຫວຽດນາມມີຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແຕ່ປັດຈຸບັນຍັງກະແຈກກະຈາຍຢູ່ໃນຫຼາຍຂົງເຂດ ເຊັ່ນ: ມໍລະດົກ, ສິລະປະ, ການທ່ອງທ່ຽວ, ການສຶກສາ, ການສື່ສານ, ວິສາຫະກິດສ້າງສັນ, ຊຸມຊົນຊາວຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ ແລະ ເຄືອຂ່າຍຄູ່ຮ່ວມສາກົນ.

ຈຸດອຸດຕັນອີກປະການໜຶ່ງແມ່ນດ້ານຂໍ້ມູນ. ເສດຖະກິດສ້າງສັນຍາກທີ່ຈະສາມາດດຳເນີນງານຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ຖ້າຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບມໍລະດົກ, ສິລະປິນພື້ນເມືອງ, ສິລະປິນ, ວິສາຫະກິດ, ຕະຫຼາດ, ສາທາລະນະຊົນ, ຄູ່ຮ່ວມສາກົນ ແລະ ກະແສນັກທ່ອງທ່ຽວ ຂາດມາດຕະຖານຮ່ວມ, ຍາກຕໍ່ການເຊື່ອມໂຍງ ຫຼື ບໍ່ສາມາດວິເຄາະໄດ້.

ເມື່ອຂໍ້ມູນນຳເຂົ້າບໍ່ຄົບຖ້ວນ, ຄຸນນະພາບຂອງນະໂຍບາຍ, ຄວາມສາມາດຄາດຄະເນຕະຫຼາດ ກໍຄືປະສິດທິຜົນຂອງບັນດາແອັບພລິເຄຊັນ AI ລ້ວນແຕ່ຖືກຈຳກັດ.

ລັດຖະບານໄດ້ຄ່ອຍໆຫັນໄປສູ່ບັນດານະໂຍບາຍທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ຜ່ານການອະນຸມັດຍຸດທະສາດຂໍ້ມູນແຫ່ງຊາດ ແລະ ແຜນງານການຫັນປ່ຽນດິຈິຕອນໃນຂົງເຂດວັດທະນະທຳ ຮອດປີ 2030, ວິໄສທັດຮອດປີ 2045. ດັ່ງນັ້ນ, ການຫັນປ່ຽນດິຈິຕອນດ້ານວັດທະນະທຳ ແລະ ຍຸດທະສາດຂໍ້ມູນ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຈັດວາງໃນສະຖາປັດຕະຍະກຳການບໍລິຫານດຽວກັນ.

ບົດຮຽນຈາກ ສ.ເກົາຫຼີ ທີ່ UNESCO ຮັບຮູ້ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຜົນກະທົບແຜ່ຂະຫຍາຍທີ່ສຳຄັນຂອງ K-pop ແລະ K-drama ຕໍ່ສິນຄ້າບໍລິໂພກ ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວ. ປະເທດນີ້ໄດ້ສ້າງ WelCon ເປັນໂຄງລ່າງຂໍ້ມູນຂ່າວສານເພື່ອຮັບໃຊ້ການສົ່ງອອກເນື້ອຫາ, ເຊື່ອມລວມຂໍ້ມູນທີ່ກະແຈກກະຈາຍຈາກ 14 ອົງການ, ເຊື່ອມຕໍ່ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຕະຫຼາດ, ຜູ້ຊື້, ເຫດການ, ການໃຫ້ຄຳປຶກສາດ້ານກົດໝາຍ, ຊັບສິນທາງປັນຍາ, ການເງິນ ແລະ ທຸລະກຳ.

ຈາກນັ້ນ, ບັນຫາທີ່ວາງອອກສຳລັບຫວຽດນາມ ບໍ່ແມ່ນການລວມສູນກິດຈະກຳສ້າງສັນທັງໝົດ, ຫາກແຕ່ແມ່ນການສ້າງຄວາມເອກະພາບດ້ານສະຖາປັດຕະຍະກຳຂໍ້ມູນ, ມາດຕະຖານ, ເປົ້າໝາຍ ແລະ ກົນໄກປະສານສົມທົບ, ພ້ອມທັງຮັບປະກັນໃຫ້ພື້ນທີ່ສ້າງສັນ ແລະ ທຸລະກິດ ໄດ້ຮັບການແບ່ງຂັ້ນຢ່າງເໝາະສົມ. ການບໍລິຫານທີ່ເປັນເອກະພາບຕ້ອງດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັບການສ້າງສັນທີ່ຫຼາກຫຼາຍ.

ຈາກການໂຄສະນາພາບລັກ ສູ່ການຫັນປ່ຽນຄຸນຄ່າ

ຖ້າວັດທະນະທຳຖືກຖືວ່າເປັນແຫຼ່ງພະລັງໜຶ່ງ, ການທູດວັດທະນະທຳສາມາດກາຍເປັນໜຶ່ງໃນ “ຂົວເຊື່ອມ” ທີ່ນຳແຫຼ່ງພະລັງນັ້ນອອກສູ່ໂລກ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍດຶງດູດຄວາມຮູ້, ເຕັກໂນໂລຊີ, ທຶນ, ຕະຫຼາດ ແລະ ເຄືອຂ່າຍສາກົນກັບຄືນສູ່ຫວຽດນາມ.

ຍຸດທະສາດວັດທະນະທຳຕ່າງປະເທດຮອດປີ 2030, ວິໄສທັດຮອດປີ 2045 ສ້າງຂອບໂດຍກົງໃຫ້ແກ່ບາດກ້າວຫັນປ່ຽນນີ້. ຕາມນັ້ນແລ້ວ, ການທູດວັດທະນະທຳຈຳເປັນຕ້ອງກ້າວພົ້ນຈາກແນວຄິດການຈັດງານ ເພື່ອມຸ່ງໄປສູ່ການສ້າງຕ່ອງໂສ້ຄຸນຄ່າ ປະກອບມີ: ຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳ, ການຮັບຮູ້ໃນສາກົນ, ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ດີ ແລະ ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ, ເຄືອຂ່າຍຄູ່ຮ່ວມ, ແບຣນ, ຕະຫຼາດ, ການທ່ອງທ່ຽວ, ການຄ້າ, ການລົງທຶນ, ການສຶກສາ, ວິທະຍາສາດ - ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ການລົງທຶນຄືນໃສ່ຄົນ, ວັດທະນະທຳ.

ເພື່ອປະຕິບັດຂະບວນການນີ້ໄດ້, ຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງໂຄງລ່າງຂໍ້ມູນການທູດວັດທະນະທຳ ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບມໍລະດົກ, ສິລະປິນ, ຊ່ຽວຊານ, ວິສາຫະກິດ, ຊຸມຊົນຊາວຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ຕະຫຼາດ, ຄູ່ຮ່ວມ ແລະ ຜົນການຮ່ວມມື.

AI ສາມາດຊ່ວຍວິເຄາະສາທາລະນະຊົນ, ແປພາສາ, ປັບເນື້ອຫາໃຫ້ເໝາະກັບແຕ່ລະກຸ່ມ, ຄາດຄະເນຕະຫຼາດ ແລະ ອະນຸລັກແບບດິຈິຕອນ. ແນວໃດກໍຕາມ, ການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຕ້ອງຮັບປະກັນສິດສ່ວນຕົວ, ລິຂະສິດ, ຄວາມໝັ້ນຄົງທາງໄຊເບີ, ຄວາມແທ້ຈິງ ແລະ ອະທິປະໄຕດ້ານຂໍ້ມູນ ໄປພ້ອມກັນ, ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຮູບແບບການພັດທະນາທີ່ຖືເອົາມະນຸດເປັນໃຈກາງ.

ການທູດວັດທະນະທຳຍັງຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຈັດວາງໃນພາບລວມຂອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ, ບໍ່ພຽງແຕ່ປະກອບສ່ວນເພີ່ມທະວີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ ແຕ່ຍັງຊ່ວຍໜູນການເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືດ້ານເສດຖະກິດ, ວິທະຍາສາດ - ເຕັກໂນໂລຊີ, ປົກປ້ອງເອກະລັກ, ອະທິປະໄຕທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ຍົກສູງຄວາມສາມາດຕ້ານທານຂອງສັງຄົມຕໍ່ວິກິດການ, ຄວາມຂັດແຍ່ງດ້ານຂໍ້ມູນ ແລະ ບັນດາຄວາມຜັນຜວນຂອງສະພາບແວດລ້ອມສາກົນ.

ການເປີດທາງໃຫ້ແຫຼ່ງພະລັງຂອງຊາດຜ່ານການທູດວັດທະນະທຳ ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງການຄ້າວັດທະນະທຳ. ບັນຫາຫຼັກແມ່ນເຮັດໃຫ້ວັດທະນະທຳກາຍເປັນພາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄວາມສາມາດແຫ່ງຊາດ: ເອກະລັກສ້າງຄວາມດຶງດູດ; ຄວາມດຶງດູດສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ; ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນເປີດກວ້າງເຄືອຂ່າຍ; ເຄືອຂ່າຍສ້າງໂອກາດ; ໂອກາດສ້າງຄຸນຄ່າໃໝ່ ແລະ ຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານັ້ນສືບຕໍ່ໝູນກັບຄືນມາຫຼໍ່ລ້ຽງຄົນ, ວັດທະນະທຳ, ວິທະຍາສາດ - ເຕັກໂນໂລຊີ, ຄວາມສາມາດຕ້ານທານ ແລະ ຖານະບົດບາດຂອງຊາດ.

ໃນໂລກທີ່ຍັງສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການແຂ່ງຂັນຍຸດທະສາດ, ເຕັກໂນໂລຊີໃໝ່, ວິກິດການ ແລະ ຫຼາຍຄວາມຜັນຜວນທີ່ຍາກຈະຄາດຄະເນ, ຄວາມທົນທານຂອງປະເທດໜຶ່ງ ບໍ່ພຽງແຕ່ຂຶ້ນກັບປະລິມານຊັບພະຍາກອນທີ່ກຳລັງຄອບຄອງ ແຕ່ຍັງຢູ່ທີ່ຄວາມສາມາດໃນການສ້າງແຫຼ່ງພະລັງຂຶ້ນຄືນໃໝ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ຖ້າໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງບົນພື້ນຖານການບໍລິຫານທີ່ທັນສະໄໝ, ຂໍ້ມູນ, ວິທະຍາສາດ - ເຕັກໂນໂລຊີ, ມະນຸດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ, ການທູດວັດທະນະທຳສາມາດກາຍເປັນໜຶ່ງໃນວິທີການທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມທັງຮັກສາເອກະລັກ, ທັງເປີດກວ້າງພື້ນທີ່ການພັດທະນາ ແລະ ເພີ່ມທະວີກຳລັງແຮງລວມໃນຍຸກໃໝ່.

ການທູດປະຊາຊົນປະກອບສ່ວນທະນຸຖະໜອມສາຍພົວພັນ ຫວຽດນາມ - ເບລາຣຸດ ຍສໝ - ວັນທີ 8/8, ທີ່ ຮ່າໂນ້ຍ, ສະມາຄົມມິດຕະພາບ ຫວຽດນາມ - ເບລາຣຸດ ສົມທົບກັບສະຖານທູດເບລາຣຸດປະຈຳຫວຽດນາມ ຈັດງານພົບປະມິດຕະພາບ ເນື່ອງໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງ 35 ປີ ວັນຊາດສາທາລະນະລັດເບລາຣຸດ. ຜູ້ຕາງໜ້າສອງຝ່າຍເນັ້ນໜັກເຖິງບົດບາດຂອງການທູດປະຊາຊົນໃນການເສີມສ້າງມິດຕະພາບ, ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສາຍພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ຫວຽດນາມ - ເບລາຣຸດ ນັບມື້ນັບເລິກເຊິ່ງ.

ທ່ານ ໂຕເລິມ ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ພົບປະກັບພະນັກງານການທູດຫວຽດນາມຢູ່ນູແວນເຊລັງ ຍສໝ - ຕອນຄ່ຳວັນທີ 12 ສິງຫາ (ຕາມເວລາທ້ອງຖິ່ນ), ທີ່ນະຄອນ Auckland (ນູແວນເຊລັງ), ທ່ານ ໂຕເລິມ, ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ປະທານປະເທດ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະຜູ້ແທນຂັ້ນສູງຫວຽດນາມ ໄດ້ພົບປະກັບພະນັກງານ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ສະຖານທູດຫວຽດນາມ, ຊຸມຊົນຊາວຫວຽດນາມຢູ່ນູແວນເຊລັງ ແລະ ບັນດາປະເທດເກາະໃນພາກພື້ນປາຊີຟິກໃຕ້.