| ເຫດຮ້າຍຄັ້ງໜຶ່ງ ກາຍເປັນຄວາມສຸກ ເຊີນມາຢ້ຽມຢາມບ້ານເກີດໃໝ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ |
 |
| ທ່ານ Bob Frank, ປະທານອົງການ Friends of Project RENEW (ສະຫະລັດອາເມລິກາ). |
ຢູ່ນອກປ່ອງຢ້ຽມ, ແສງແດດຍາມເຊົ້າໄດ້ສາດສ່ອງປົກຄຸມຍອດໄມ້. ພາຍໃນຫ້ອງນ້ອຍໆ, ຜູ້ຊາຍຜົມສີເງິນ, ດວງຕາອ່ອນໂຍນ ແລະ ນ້ຳສຽງທຸ້ມ ຄ່ອຍໆເລົ່າເຖິງເສັ້ນທາງກວ່າ 25 ປີທີ່ຜູກພັນກັບຫວຽດນາມ. ທ່ານເຄີຍເດີນທາງຜ່ານຫຼາຍພື້ນທີ່, ພົບພໍ້ຫຼາຍຜູ້ຄົນ ແລະ ໄດ້ເຫັນການປ່ຽນແປງຫຼາຍຢ່າງຂອງປະເທດຫຼັງສົງຄາມ. ຂ້າພະເຈົ້າຖາມທ່ານວ່າ ຕະຫຼອດຫຼາຍປີຜ່ານມານັ້ນ ສິ່ງໃດຍັງຄົງຝັງແໜ້ນທີ່ສຸດໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງທ່ານ.
Bob Frank ບໍ່ໄດ້ເວົ້າເຖິງບັນດາກອງປະຊຸມ, ໂຄງການ ຫຼື ການເດີນທາງໄປປະຕິບັດວຽກ. ສິ່ງທີ່ທ່ານຈື່ໄດ້ຊັດເຈນທີ່ສຸດ ຖືກຫຍໍ້ລົງເຫຼືອພຽງຕົວເລກໜຶ່ງ.
11.
ລະເບີດ 11 ໜ່ວຍ ຖືກຄົ້ນພົບຢູ່ໃຕ້ສະໜາມກິລາຂອງໂຮງຮຽນມັດທະຍົມແຫ່ງໜຶ່ງຢູ່ດົງຮ່າ (ປັດຈຸບັນແມ່ນເຂດດົງຮ່າ, ແຂວງກວາງຈິ).
ທ່ານເລົ່າວ່າ:
“ສາຍສຳພັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າກັບຫວຽດນາມ ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2000, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບການເງິນຂອງກອງທຶນອະນຸສອນສະຖານທະຫານຜ່ານເສິກຫວຽດນາມ (Vietnam Veterans Memorial Fund - VVMF). ໃນປີນັ້ນ, ພວກເຮົາໄດ້ນຳຄະນະທີ່ມີສະມາຊິກສະພາທີ່ປຶກສາປະມານ 20 ຄົນ ມາຫວຽດນາມ.
 |
| ນັກຮຽນໂຮງຮຽນມັດທະຍົມຕອນຕົ້ນ ຈ້ຽວຮວ່າ (ກວາງຈິ) ຮຽນຮູ້ວິທີຮັບມືເມື່ອພົບເຫັນລະເບີດ, ລູກລະເບີດ ແລະ ວັດຖຸລະເບີດ ໃນໂຄງການຮຽນຮູ້ຜ່ານປະສົບການທີ່ RENEW ອອກແບບ ໃນເດືອນ 4/2023. |
ການເດີນທາງຄັ້ງນັ້ນເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຮັບຮູ້ວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດຫຼາຍກວ່ານີ້ ເພື່ອແກ້ໄຂຜົນຕາມມາຂອງສົງຄາມ, ໂດຍສະເພາະບັນຫາລະເບີດ, ລູກລະເບີດ ແລະ ວັດຖຸລະເບີດທີ່ຍັງຫຼົງເຫຼືອຈາກສົງຄາມ. ບໍ່ພຽງແຕ່ຕ້ອງກວດກູ້ລະເບີດເທົ່ານັ້ນ, ພວກເຮົາຍັງຕ້ອງຍົກສູງຄວາມຮັບຮູ້ໃຫ້ປະຊາຊົນກ່ຽວກັບໄພອັນຕະລາຍຈາກວັດຖຸລະເບີດທີ່ຍັງບໍ່ທັນແຕກ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ປະສົບເຄາະຮ້າຍ. ໃນເວລານັ້ນ, ອຸບັດຕິເຫດຈາກລະເບີດ ແລະ ວັດຖຸລະເບີດຍັງເກີດຂຶ້ນຂ້ອນຂ້າງເລື້ອຍໆ. ນັບແຕ່ເວລານັ້ນຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອຸທິດເວລາຫຼາຍປີໃຫ້ແກ່ວຽກງານນີ້.
ຢູ່ຫວຽດນາມມີຄວາມຊົງຈຳທີ່ເລິກເຊິ່ງຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ໜຶ່ງໃນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີວັນລືມ ແມ່ນຄັ້ງທີ່ພວກເຮົາກໍ່ສ້າງສະໜາມເບສບອນຢູ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມແຫ່ງໜຶ່ງໃນດົງຮ່າ (ແຂວງກວາງຈິ).
ກ່ອນຈະເລີ່ມກໍ່ສ້າງ, ພື້ນທີ່ດັ່ງກ່າວຕ້ອງໄດ້ຮັບການກວດກູ້ລະເບີດ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ. ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາທຸກຄົນຕົກຕະລຶງ: ມີລະເບີດເຖິງ 11 ໜ່ວຍ ຖືກຄົ້ນພົບຢູ່ກ້ອງພື້ນທີ່ທີ່ນັກຮຽນໄດ້ນຳໃຊ້ເປັນສະໜາມກິລາມາຫຼາຍປີ.
ຊ່ວງເວລານັ້ນເຕືອນໃຈຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຮ່ອງຮອຍທີ່ສົງຄາມປະໄວ້ ຍັງຄົງມີຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງເດັກນ້ອຍ ແລະ ວຽກງານຂອງພວກເຮົາຍັງມີອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຕ້ອງເຮັດ.
ໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ, Friends of Project RENEW ຈະສືບຕໍ່ໃຫ້ບຸລິມະສິດແກ່ການປ້ອງກັນອຸບັດຕິເຫດຈາກລະເບີດ, ລູກລະເບີດ ແລະ ວັດຖຸລະເບີດທີ່ຍັງຫຼົງເຫຼືອຈາກສົງຄາມ, ພ້ອມທັງຂະຫຍາຍຜົນຮູບແບບທີ່ມີປະສິດທິຜົນຂອງ Project RENEW ໄປສູ່ຫຼາຍທ້ອງຖິ່ນໃນທົ່ວປະເທດ.
ຕາມຂ້າພະເຈົ້າ, ການຮ່ວມມືແກ້ໄຂຜົນຕາມມາຂອງສົງຄາມ ບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາທີ່ຍັງຄ້າງຄາຈາກອະດີດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງປະກອບສ່ວນສ້າງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ແລະ ເພີ່ມທະວີສາຍພົວພັນລະຫວ່າງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ.”
 ຢາກໜຶ່ງປີ ແຕ່ໄດ້ຕະຫຼອດຊີວິດ ຍສໝ - ເດີນທາງມາຮ່າໂນ້ຍເມື່ອອາຍຸ 20 ປີ ດ້ວຍແຜນການມາສຶກສາພຽງໜຶ່ງປີ, ສາວ ເດື່ອງບິ່ງ ຈາກກວາງຊີ (ຈີນ) ໃນມື້ນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍຄາດຄິດວ່າ ຜືນແຜ່ນດິນແຫ່ງນີ້ຈະຮັ້ງນາງໄວ້ດົນເຖິງພຽງນີ້. ແລະ ນາງຢາກຜູກພັນກັບທີ່ນີ້ຕະຫຼອດຊີວິດ. ນາງເລົ່າວ່າ: |
 ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນພົນລະເມືອງຫວຽດນາມແລ້ວ ຍສໝ - ວັນທີ 23/6/2026 ໄດ້ກາຍເປັນໝຸດໝາຍພິເສດໃນຊີວິດຂອງທ່ານນາງ Hastie Gonzalez Brizaida (ກູບາ). ນັ້ນແມ່ນມື້ທີ່ນາງໄດ້ຮັບຂໍ້ຕົກລົງໃຫ້ສັນຊາດຫວຽດນາມ, ເປັນມື້ທີ່ນາງມີຊື່ວ່າ ເຈິ່ນຫງອກລິງ ແລະ ມີສິດໄດ້ຮັບສິດຜົນປະໂຫຍດທັງໝົດ ພ້ອມທັງປະຕິບັດພັນທະຂອງພົນລະເມືອງຫວຽດນາມຢ່າງຄົບຖ້ວນ. |
ມິງດຶກ
