ພາສາຫວຽດ ສາຍໃຍເຊື່ອມຮາກເຫງົ້າ ແລະ ເຜີຍແຜ່ວັດທະນະທຳ

	ກອງທັບເຮືອປະຕິບັດກົດໝາຍທາງທະເລຫວຽດນາມ ແລະ ກຳລັງປ້ອງກັນຊາຍຝັ່ງຟີລິບປິນ ຈັດການແລກປ່ຽນນາຍທະຫານໜຸ່ມຄັ້ງທີ I
	ການແລກປ່ຽນລະຫວ່າງປະຊາຊົນ ສືບຕໍ່ຖະນຸຖະໜອມສາຍພົວພັນ ຫວຽດນາມ - ຝຣັ່ງ

ພາສາຫວຽດເປັນດັ່ງຈິດວິນຍານຂອງຊາດ, ເປັນສິ່ງທີ່ບັນທຶກ ແລະ ສືບທອດປະຫວັດສາດ, ຮີດຄອງປະເພນີ, ພູມປັນຍາ ແລະ ເອກະລັກວັດທະນະທຳຫວຽດນາມມາຕະຫຼອດຫຼາຍພັນປີ. ສຳລັບຊາວຫວຽດນາມທຸກຄົນ, ໂດຍສະເພາະຄົນຮຸ່ນໃໝ່ທີ່ເກີດ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ທ່າມກາງກະແສການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຫຼື ອາໄສຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ພາສາແມ່ຍັງເປັນສາຍໃຍທີ່ຜູກພັນພວກເຂົາກັບຄອບຄົວ, ຮາກເຫງົ້າ ແລະ ປິຕຸພູມ ນອກເໜືອຈາກບົດບາດໃນການສື່ສານ.

ພາສາຫວຽດ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນພາຫະນະໃນການສື່ສານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງແມ່ນຮາກເຫງົ້າຂອງເອກະລັກ, ແມ່ນຄວາມຊົງຈຳທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ແມ່ນສາຍໃຍຮັດແໜ້ນຄວາມສະໜິດແໜ້ນ ຂອງຊາວຫວຽດນາມຫຼາຍລ້ານຄົນ ຢູ່ທົ່ວທຸກມຸມໂລກ.

ພາສາຫວຽດ ມໍລະດົກທີ່ຜູກພັນຄົນຫຼາຍຮຸ່ນ

ຄຸນຄ່າຂອງພາສາຫວຽດບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ພຽງການໃຊ້ຕິດຕໍ່ສື່ສານ. ໃນພາສານີ້ຍັງມີທັງລະບົບຄຸນຄ່າທາງວັດທະນະທຳ, ຈັນຍາທຳ, ວິຖີຊີວິດ, ວິທີຄິດ ແລະ ຈິດໃຈຂອງຄົນຫວຽດນາມ. ຄຳສັບແຕ່ລະຄຳລ້ວນມີຮ່ອງຮອຍແຫ່ງປະຫວັດສາດ; ຄຳສຸພາສິດ ແລະ ຄຳພັງເພີຍແຕ່ລະບົດໄດ້ຮັກສາພູມປັນຍາທີ່ບັນພະບຸລຸດສະສົມມາຫຼາຍຊົ່ວຄົນ. ແມ່ນແຕ່ວິທີເອີ້ນຂານ ແລະ ການໃຊ້ຄຳສັບພະນາມ ກໍສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນຄວາມລະອຽດອ່ອນຂອງວັດທະນະທຳການປະພຶດປະຕິບັດຂອງຊາວຫວຽດນາມ.

ດ້ວຍເຫດນີ້, ສຳລັບຜູ້ທີ່ຈາກບ້ານເກີດເມືອງນອນໄປຢູ່ແດນໄກ, ຄວາມຄິດຮອດບ້ານເກີດບໍ່ໄດ້ມີພຽງພາບເຮືອນຊານ, ສາຍນ້ຳ ຫຼື ເສັ້ນທາງໃນຄວາມຊົງຈຳໄວເດັກ. ສຽງພາສາແມ່ກໍເປັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຫວນຄິດເຖິງ, ເພາະໃນພາສານັ້ນມີຮາກເຫງົ້າ ແລະ ຄວາມຜູກພັນກັບປິຕຸພູມ.

ການອະນຸລັກ ແລະ ສືບທອດພາສາຫວຽດໃນປັດຈຸບັນ ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນພາລະໜ້າທີ່ຂອງຂະແໜງການສຶກສາ, ວົງການພາສາສາດ ຫຼື ອົງການຄຸ້ມຄອງລັດພຽງຝ່າຍດຽວ, ຫາກເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມກັນຂອງທຸກພາກສ່ວນໃນສັງຄົມ.

ນັກຂ່າວ ໂດທິມິງຫງອກ, ຮອງປະທານປະຈຳການສະໂມສອນມໍລະດົກວັດທະນະທຳພາສາຫວຽດ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:

“ພາສາຫວຽດ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນພາຫະນະໃນການສື່ສານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງແມ່ນຮາກເຫງົ້າຂອງເອກະລັກ, ແມ່ນຄວາມຊົງຈຳທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ແມ່ນສາຍໃຍຮັດແໜ້ນຄວາມສະໜິດແໜ້ນ ຂອງຊາວຫວຽດນາມຫຼາຍລ້ານຄົນ ຢູ່ທົ່ວທຸກມຸມໂລກ.

ການສ້າງຕັ້ງສະໂມສອນມໍລະດົກວັດທະນະທຳພາສາຫວຽດ ບໍ່ພຽງແຕ່ແນໃສ່ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງຂອງພາສາຫວຽດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມຸ່ງໄປເຖິງການສ້າງສາຊຸມຊົນໜຶ່ງ ທີ່ຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈກັນກະຈາຍຄວາມຮັກຕໍ່ກັບພາສາຫວຽດ, ບຳລຸງສ້າງຄວາມພາກພູມໃຈໃນປະຊາຊາດ ແລະ ເຊື່ອມຕໍ່ບັນດາຄົນຮຸ່ນຊາວຫວຽດນາມ ກັບບ້ານເກີດເມືອງນອນ.

ພວກຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາເປັນພິເສດ ທີ່ຈະໄດ້ຮ່ວມເດີນທາງໄປພ້ອມກັບລູກຫຼານຊາວຫວຽດນາມອາໄສຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ນັກຮຽນຢູ່ຕາມບັນດາໂຮງຮຽນສາກົນ ຢູ່ຫວຽດນາມ ແລະ ຊຸມຊົນຊາວຕ່າງປະເທດ ທີ່ຮັກແພງວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ, ເພື່ອໃຫ້ພາສາຫວຽດ ກາຍເປັນຂົວຕໍ່ແຫ່ງຄວາມເຂົ້າອົກເຂົ້າໃຈ, ມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມື ລະຫວ່າງ ບັນດາພື້ນຖານວັດທະນະທຳ. ແຕ່ລະຄົນທີ່ຮັກແພງພາສາຫວຽດ ຕ່າງກໍສາມາດກາຍເປັນ 'ທູດວັດທະນະທຳ' ຜູ້ໜຶ່ງ, ປະກອບສ່ວນນຳເອົາບັນດາຄຸນຄ່າອັນດີງາມຂອງຫວຽດນາມ ກະຈາຍໄປສູ່ເພື່ອນມິດສາກົນ”, ນັກຂ່າວ ໂດທິມິງຫງອກ ເນັ້ນໜັກ.

ທຸກຄັ້ງທີ່ເດັກນ້ອຍຊາວຫວຽດນາມຢູ່ແດນໄກຍັງເວົ້າພາສາແມ່ໄດ້, ນັກຮຽນໂຮງຮຽນສາກົນມີຄວາມສົນໃຈຮຽນພາສາຫວຽດ ຫຼື ເພື່ອນມິດຊາວຕ່າງປະເທດເຂົ້າໃຈວັດທະນະທຳຫວຽດນາມຫຼາຍຂຶ້ນຜ່ານພາສາ, ນັ້ນກໍເປັນອີກຜົນສຳເລັດໜຶ່ງຂອງການຮັກສາ ແລະ ເຜີຍແຜ່ມໍລະດົກວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ. ສະໂມສອນມໍລະດົກວັດທະນະທຳພາສາຫວຽດ ປາດຖະໜາຈະເປັນບ້ານຮ່ວມຂອງຜູ້ທີ່ຮັກແພງພາສາຫວຽດຢູ່ທົ່ວໂລກ.

ການສ້າງຕັ້ງສະໂມສອນມໍລະດົກວັດທະນະທຳພາສາຫວຽດ ບໍ່ພຽງແຕ່ແນໃສ່ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງຂອງພາສາຫວຽດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມຸ່ງໄປເຖິງການສ້າງສາຊຸມຊົນໜຶ່ງ ທີ່ຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈກັນກະຈາຍຄວາມຮັກຕໍ່ກັບພາສາຫວຽດ, ບຳລຸງສ້າງຄວາມພາກພູມໃຈໃນປະຊາຊາດ ແລະ ເຊື່ອມຕໍ່ບັນດາຄົນຮຸ່ນຊາວຫວຽດນາມ ກັບບ້ານເກີດເມືອງນອນ.

ສະໂມສອນພາສາຫວຽດ ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືທາງວັດທະນະທຳ

ສະໂມສອນມໍລະດົກວັດທະນະທຳພາສາຫວຽດ ເປັນອົງການທີ່ຂຶ້ນກັບກອງທຶນສະໜັບສະໜູນການອະນຸລັກມໍລະດົກວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ. ສະໂມສອນດຳເນີນງານດ້ວຍຈິດໃຈສະໝັກໃຈ, ບໍ່ຫວັງຜົນກຳໄລ ແລະ ມີເປົ້າໝາຍລວມຕົວຜູ້ຄົນໃຫ້ເປັນຊຸມຊົນທີ່ສາມັກຄີ, ສ້າງສັນ ແລະ ມີຈິດສຳນຶກຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການອະນຸລັກ ແລະ ສົ່ງເສີມພາສາຫວຽດ.

ສະມາຊິກ ແລະ ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມຂອງສະໂມສອນປະກອບມີ ນັກຄົ້ນຄວ້າ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານພາສາ, ການສຶກສາ ແລະ ວັດທະນະທຳ; ຄູອາຈານ, ນັກຂຽນ, ສິລະປິນ, ນັກຂ່າວ, ນັກທຸລະກິດ, ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວວຽກງານວັດທະນະທຳ; ພົນລະເມືອງຫວຽດນາມພາຍໃນປະເທດ ແລະ ຊຸມຊົນຊາວຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ.

ພ້ອມກັນນັ້ນ, ສະໂມສອນຍັງເປີດກວ້າງໃຫ້ນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາ ແລະ ໄວໜຸ່ມທີ່ຮັກພາສາຫວຽດ; ບັນດາໂຮງຮຽນ, ສະຖາບັນການສຶກສາ ແລະ ສູນຝຶກອົບຮົມພາສາຫວຽດ; ລວມເຖິງຊາວຕ່າງປະເທດທີ່ກຳລັງອາໄສ, ຮ່ຳຮຽນ ຫຼື ເຮັດວຽກຢູ່ຫວຽດນາມ ແລະ ມີຄວາມສົນໃຈຄົ້ນຄວ້າພາສາກັບວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ.

ສຳລັບຊາວຫວຽດນາມ, ໂດຍສະເພາະຄົນຮຸ່ນໜຸ່ມທີ່ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ຕ່າງແດນ ຫຼື ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີຫຼາຍພາສາ ແລະ ຫຼາຍວັດທະນະທຳ, ພາສາຫວຽດເປັນສາຍສຳພັນທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາບໍ່ຫ່າງເຫີນຈາກຄອບຄົວ, ຮາກເຫງົ້າ ແລະ ຊາດກຳເນີດ.

ທ່ານນາງ ໂດທິມິງຫງອກ ໃຫ້ຮູ້ຕື່ມວ່າ:

“ທັນທີພາຍຫຼັງການສ້າງຕັ້ງ, ສະໂມສອນຈະຜັນຂະຫຍາຍຫຼາຍແຜນງານຈຸດສຸມ: ຈັດຕັ້ງວັນບຸນມໍລະດົກພາສາຫວຽດ ແລະ ບັນດາເຫດການປະຈຳປີເພື່ອເຊີດຊູພາສາຫວຽດ; ຈັດຕັ້ງເວທີປາໄສ, ກອງປະຊຸມສຳມະນາ, ການໂອ້ລົມສົນທະນາກ່ຽວກັບການອະນຸລັກ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍພາສາຫວຽດ ພາຍໃຕ້ສະພາບແວດລ້ອມແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ.

ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ສ້າງບັນດາແຜນງານທັດສະນະສຶກສາ ແລະ ປະສົບການຕົວຈິງກ່ຽວກັບພາສາຫວຽດ ແລະ ວັດທະນະທຳຫວຽດນາມ ໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍ, ຊາວຫວຽດນາມທີ່ອາໄສຢູ່ຕ່າງປະເທດ ແລະ ຊາວຕ່າງປະເທດທີ່ຮັກແພງພາສາຫວຽດ ແລະ ວັດທະນະທຳຫວຽດ. ປະສານງານກັບບັນດາໂຮງຮຽນ, ສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າ, ອົງການຈັດຕັ້ງການສຶກສາ ແລະ ວັດທະນະທຳ ທັງພາຍໃນປະເທດ ແລະ ສາກົນ ເພື່ອຂະຫຍາຍບັນດາແຜນງານການຮຽນ-ການສອນພາສາຫວຽດ.

ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຈັດຕັ້ງບັນດາການແຂ່ງຂັນ, ແຜນງານແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳ, ສິລະປະ ແລະ ການທັດສະນະສຶກສາມໍລະດົກ ໃຫ້ແກ່ໄວໜຸ່ມ, ເຍົາວະຊົນ ແລະ ຊຸມຊົນສາກົນ. ສ້າງຕັ້ງບັນດາສະໂມສອນສະມາຊິກ, ສາຂາ ແລະ ເຄືອຂ່າຍຜູ້ຕາງໜ້າຢູ່ຕາມບັນດາທ້ອງຖິ່ນ, ພ້ອມທັງຂະຫຍາຍການເຊື່ອມຕໍ່ກັບຊຸມຊົນຊາວຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ”.

ໃນກະແສໂລກາພິວັດ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ພາສາຫວຽດມີໂອກາດໄດ້ຮັບການເຜີຍແຜ່ໃຫ້ກວ້າງຂວາງຂຶ້ນ, ແຕ່ຂະນະດຽວກັນກໍປະເຊີນກັບຄວາມສ່ຽງທີ່ຄົນຮຸ່ນໃໝ່ອາດຫ່າງເຫີນຈາກພາສາແມ່ ຫາກຂາດການສືບທອດຢ່າງຕັ້ງໃຈ. ການຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງຂອງພາສາຫວຽດຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງໄກຕົວ, ຫາກເລີ່ມໄດ້ຈາກວິທີເວົ້າ, ການຂຽນ ແລະ ການປະພຶດປະຕິບັດໃນຊີວິດປະຈຳວັນ. ຄຳເວົ້າທີ່ໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຕົວອັກສອນທີ່ຂຽນດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ ລ້ວນເປັນການປະກອບສ່ວນອະນຸລັກມໍລະດົກພາສາຂອງຊາດ.

ຍິ່ງໃນຍຸກທີ່ບັນດາວັດທະນະທຳມີການແລກປ່ຽນ ແລະ ປະສົມປະສານກັນຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ພາສາຫວຽດຍິ່ງຕ້ອງໄດ້ຮັບການທະນຸຖະໜອມໃຫ້ເປັນດັ່ງ “ບັດປະຈຳຕົວທາງວັດທະນະທຳ” ອັນບໍ່ອາດມີສິ່ງໃດມາທົດແທນໄດ້.

ຍົກສູງບົດບາດ ຫວຽດນາມ ພາຍໃນການຮ່ວມມື ວັດທະນະທຳ - ສັງຄົມ ASEAN ຍສໝ - ກະຊວງວັດທະນະທຳ, ກິລາ ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວ ຫາກຊົງປະກາດໃຊ້ ຂໍ້ຕົກລົງສະບັບເລກທີ 1541/QĐ-BVHTTDL ກ່ຽວກັບ ແຜນການເຄື່ອນໄຫວ ໄລຍະປີ 2026-2030 ຜັນຂະຫຍາຍ ແຜນງານເຄື່ອນໄຫວ ປະຕິບັດແຜນການຍຸດທະສາດ ປະຊາຄົມວັດທະນະທຳ - ສັງຄົມ ASEAN ຢູ່ ຫວຽດນາມ ໄລຍະປີ 2026-2035.

ລະດົມທົ່ວປວງຊົນເຂົ້າຮ່ວມວຽກງານຊອກຫາ, ເກັບໂຮມອັດຖິທະຫານເສຍສະຫຼະຊີວິດເພື່ອຊາດ ຍສໝ - ກຳແໜ້ນຄຳຊີ້ນຳຂອງທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ເລມິງຮຶງ ຢູ່ທີ່ພິທີ “ເດັດຂາດບໍ່ຢຸດເຊົາ ໃນເວລາທີ່ອັດຖິຂອງບັນດາທະຫານເສຍສະຫຼະຊີວິດເພື່ອຊາດ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການເກັບໂຮມຢ່າງຄົບຖ້ວນ”, ສູ້ຊົນບັນລຸ ແລະ ລື່ນກາຍຄາດໝາຍທີ່ວາງໄວ້ ຢູ່ທີ່ບັ້ນຮົບ 500 ວັນແລະຄືນ.