ຍົກສູງຄຸນນະພາບຊັບພະຍາກອນແຮງງານຫວຽດນາມທີ່ໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ

ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບຄຸນນະພາບຫຼາຍກວ່າຈຳນວນແຮງງານ

ກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ຈັດຂຶ້ນເພື່ອປັບປຸງຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບແນວທາງ, ນະໂຍບາຍ ແລະ ບົດບັນຍັດກົດໝາຍໃຫ້ທັນສະໄໝ, ພ້ອມທັງຍົກສູງທັກສະການໂຄສະນາ, ການໃຫ້ຄຳປຶກສາ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອອກແຮງງານໃຫ້ແກ່ທີມງານພະນັກງານຂັ້ນຮາກຖານ.

ກ່າວຄຳປາໄສໃນລາຍການ, ທ່ານ ຫວູ ຈຽນ ຖັງ, ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງພາຍໃນ ຢືນຢັນວ່າ ການສົ່ງຄົນຫວຽດນາມໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດຕາມສັນຍາ ແມ່ນແນວທາງສຳຄັນຂອງພັກ ແລະ ລັດ. ຕໍ່ໜ້າການປ່ຽນແປງດ້ານນະໂຍບາຍ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຮັບສະໝັກແຮງງານຂອງຕະຫຼາດສາກົນ, ກິດຈະກຳນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງໄປສູ່ການຍົກສູງຄຸນນະພາບຊັບພະຍາກອນມະນຸດ.

ຕາມທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີ ແລ້ວ, ປະສິດທິຜົນບໍ່ຄວນປະເມີນພຽງແຕ່ຈຳນວນແຮງງານທີ່ເດີນທາງອອກນອກປະເທດ ແຕ່ຕ້ອງອີງໃສ່ຕຳແໜ່ງວຽກງານ, ລະດັບຄວາມຊຳນານງານ, ທັກສະວິຊາຊີບທີ່ໄດ້ສະສົມ ແລະ ຄວາມສາມາດປະກອບສ່ວນຂອງຜູ້ອອກແຮງງານພາຍຫຼັງກັບຄືນປະເທດ.

ທ່ານ ຫວູ ຈຽນ ຖັງ, ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງພາຍໃນ ກ່າວຄຳປາໄສກ່ຽວກັບການຍົກສູງຄຸນນະພາບແຮງງານຫວຽດນາມທີ່ໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ ໃນກອງປະຊຸມຝຶກອົບຮົມ.

“ສິ່ງສຳຄັນແມ່ນພວກເຮົາສາມາດສົ່ງແຮງງານໄປເຮັດວຽກໃນຕຳແໜ່ງປະເພດໃດ, ຍົກສູງຝີມືແຮງງານໄດ້ຫຼາຍປານໃດ ແລະ ຝຶກອົບຮົມແຮງງານໄດ້ຈັກຄົນ”, ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີ ຫວູ ຈຽນ ຖັງ ເນັ້ນໜັກ.

ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການດັ່ງກ່າວ, ວຽກງານກະກຽມກ່ອນເດີນທາງອອກນອກປະເທດ ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການຝຶກວິຊາຊີບ, ພາສາຕ່າງປະເທດ, ຄວາມຮູ້ດ້ານກົດໝາຍ ແລະ ວັດທະນະທຳຂອງປະເທດທີ່ຮັບແຮງງານ. ຜູ້ອອກແຮງງານຍັງຕ້ອງໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນຢ່າງຄົບຖ້ວນກ່ຽວກັບສິດຜົນປະໂຫຍດ, ພັນທະ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆໃນສັນຍາ.

ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີເຫັນວ່າ ໄລຍະເວລາເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດຄວນຖືເປັນໄລຍະໜຶ່ງຂອງການພັດທະນາອາຊີບ. ການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງອົງການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ, ທຸລະກິດຮັບສະໝັກແຮງງານ, ສະຖາບັນຝຶກອົບຮົມ ແລະ ທຸລະກິດທີ່ນຳໃຊ້ແຮງງານພາຍໃນປະເທດ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ອອກແຮງງານມີການກະກຽມທີ່ດີຂຶ້ນ, ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງສິດຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳໃນໄລຍະເຮັດວຽກ ແລະ ມີໂອກາດດ້ານອາຊີບທີ່ເໝາະສົມຫຼາຍຂຶ້ນເມື່ອສຳເລັດສັນຍາ.

ກ່າວເຖິງຕະຫຼາດແຮງງານສາກົນ, ທ່ານ ຫວູ ຈຽນ ຖັງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ ຫຼາຍປະເທດພວມມີຄວາມຕ້ອງການຮັບແຮງງານຕ່າງປະເທດ ເນື່ອງຈາກສະພາບປະຊາກອນສູງອາຍຸ ແລະ ການຂາດແຄນກຳລັງແຮງງານ. ແນວໃດກໍຕາມ, ມາດຕະຖານການຮັບສະໝັກແຮງງານນັບມື້ນັບສູງຂຶ້ນ, ໂດຍສະເພາະດ້ານວິຊາສະເພາະ, ທັກສະວິຊາຊີບ, ລະບຽບວິໄນແຮງງານ ແລະ ຈິດສຳນຶກໃນການປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍ.

ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຍັງປາກົດມີກໍລະນີຜູ້ອອກແຮງງານຕັດສິນໃຈຍົກເລີກສັນຍາດ້ວຍຕົນເອງ, ຍ້າຍໄປເຮັດວຽກໃຫ້ໜ່ວຍງານອື່ນ ຫຼື ສືບຕໍ່ພັກເຊົາຢູ່ຕ່າງປະເທດເມື່ອສັນຍາໝົດອາຍຸ. ກໍລະນີເຫຼົ່ານີ້ອາດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອອກແຮງງານ, ຊື່ສຽງຂອງກຳລັງແຮງງານຫວຽດນາມ ແລະ ສາຍພົວພັນຮ່ວມມືລະຫວ່າງບັນດາຝ່າຍ.

ດັ່ງນັ້ນ, ການຝຶກອົບຮົມ ແລະ ການໃຫ້ຄວາມຮູ້ເພື່ອກຳນົດທິດທາງ ຕ້ອງໄດ້ດຳເນີນຢ່າງຈິງຈັງຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ, ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ອອກແຮງງານເຂົ້າໃຈຢ່າງຈະແຈ້ງເຖິງບັນດາລະບຽບການທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມໃນລະຫວ່າງເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ.

ສ້າງຄວາມໂປ່ງໃສດ້ານຂໍ້ມູນ, ເຊື່ອມຕໍ່ຕະຫຼາດແຮງງານ

ອີກບັນຫາໜຶ່ງທີ່ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງພາຍໃນໃຫ້ຄວາມສຳຄັນ ແມ່ນຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບບັນດາໂຄງການຮ່ວມມືດ້ານແຮງງານທີ່ເປັນທາງການ ຍັງບໍ່ໄດ້ເຜີຍແຜ່ໄປສູ່ປະຊາຊົນຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ກິດຈະກຳນາຍໜ້າທີ່ຂາດຄວາມໂປ່ງໃສອາດເຮັດໃຫ້ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເພີ່ມສູງຂຶ້ນ ແລະ ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ອອກແຮງງານ.

ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປ່ຽນໃໝ່ວິທີການໂຄສະນາ, ຮັບປະກັນໃຫ້ຂໍ້ມູນທີ່ສະໜອງມີຄວາມຖືກຕ້ອງ, ທັນການ, ເຂົ້າໃຈງ່າຍ ແລະ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ. ເນື້ອໃນກ່ຽວກັບເງື່ອນໄຂການຄັດເລືອກ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ໄລຍະເວລາຝຶກອົບຮົມ, ສິດຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ພັນທະຂອງຜູ້ອອກແຮງງານ ຈຳເປັນຕ້ອງເປີດເຜີຍຢ່າງຈະແຈ້ງ.

“ຈະເຮັດແນວໃດໃຫ້ປະຊາຊົນ, ພະນັກງານຂັ້ນຮາກຖານ ແລະ ທຸລະກິດ ເຂົ້າໃຈໂຄງການ, ເປົ້າໝາຍ, ຄວາມຈະແຈ້ງ ແລະ ການເປີດເຜີຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ພ້ອມທັງໄລຍະເວລາຝຶກອົບຮົມ”, ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີເນັ້ນໜັກ.

ທ່ານສະເໜີໃຫ້ບັນດາວິທະຍາກອນສຸມໃສ່ຖ່າຍທອດຂໍ້ມູນທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້, ຕົວເລກທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ບົດຮຽນຈາກການປະຕິບັດຕົວຈິງທີ່ມີປະສິດທິຜົນ. ກອງປະຊຸມຍັງຄວນຈັດສັນເວລາເພື່ອຮັບຟັງບັນດາຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຈາກພະນັກງານຂັ້ນຮາກຖານ ແລະ ທຸລະກິດ, ເພື່ອສະເໜີວິທີແກ້ໄຂ, ພ້ອມທັງສະຫຼຸບບົດຮຽນ ແລະ ຂະຫຍາຍບັນດາຮູບແບບທີ່ດີ.

ກ່ຽວກັບການພັດທະນາຕະຫຼາດແຮງງານ, ທ່ານ ຫວູ ຈຽນ ຖັງ ເຫັນວ່າ ຈຳເປັນຕ້ອງມີການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງຄວາມຕ້ອງການຮັບສະໝັກແຮງງານພາຍໃນປະເທດ ແລະ ຕ່າງປະເທດ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຕ້ອງການສຳຄັນ ໃນຂະນະທີ່ບັນດາທຸລະກິດພາຍໃນປະເທດຕ້ອງການກຳລັງແຮງງານເພີ່ມຂຶ້ນ, ສ່ວນບັນດາຕະຫຼາດສາກົນກໍສືບຕໍ່ຍົກສູງມາດຕະຖານດ້ານລະດັບຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະ.

ດັ່ງນັ້ນ, ກິດຈະກຳຝຶກອົບຮົມ ແລະ ສະໜອງແຮງງານ ຕ້ອງອີງໃສ່ຄວາມຕ້ອງການຕົວຈິງຂອງທຸລະກິດຢ່າງໃກ້ຊິດ, ໂດຍສະເພາະຢູ່ບັນດາທ້ອງຖິ່ນທີ່ມີທ່າແຮງພັດທະນາອຸດສາຫະກຳ ເຊັ່ນ ບັກນິງ.

ບັນດາສະຖາບັນສຶກສາວິຊາຊີບ, ທຸລະກິດ, ໜ່ວຍງານສະໜອງແຮງງານ ແລະ ລະບົບບໍລິການຈັດຫາງານ ຈຳເປັນຕ້ອງເພີ່ມທະວີການປະສານສົມທົບ, ເພື່ອທັງຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຮັບສະໝັກແຮງງານ ແລະ ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ຜູ້ອອກແຮງງານທີ່ສຳເລັດສັນຍາຢູ່ຕ່າງປະເທດ ແລ້ວກັບຄືນປະເທດ ສາມາດສືບຕໍ່ນຳໃຊ້ຝີມື ແລະ ປະສົບການທີ່ໄດ້ສະສົມມາ.

“ປັດຈຸບັນ, ບັນດາໂຮງຮຽນວິຊາຊີບກໍຕ້ອງເພີ່ມທະວີການຝຶກອົບຮົມໃຫ້ເໝາະສົມ”, ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີ ຫວູ ຈຽນ ຖັງ ກ່າວເນັ້ນ.

ສຳລັບອຳນາດການປົກຄອງຂັ້ນຕາແສງ ແລະ ຄຸ້ມ, ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີສະເໜີໃຫ້ຍົກສູງຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການຄຸ້ມຄອງ, ໂຄສະນາ ແລະ ປະສານສົມທົບກັບທຸລະກິດ. ພະນັກງານຂັ້ນຮາກຖານຕ້ອງເປັນເຈົ້າການກຳແໜ້ນຂໍ້ມູນ, ແນະນຳປະຊາຊົນໃຫ້ເຂົ້າເຖິງບັນດາໂຄງການສົ່ງແຮງງານໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດທີ່ເປັນທາງການ ແລະ ປະຕິບັດຕາມບັນດາລະບຽບການຄັດເລືອກຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ບັນດາອົງການ, ໜ່ວຍງານ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ຍັງຈຳເປັນຕ້ອງເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນ ແລະ ແກ້ໄຂພຶດຕິກຳນາຍໜ້າທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ເປີດເຜີຍຂໍ້ມູນນະໂຍບາຍ ແລະ ຊີ້ແຈງສິດ ພ້ອມທັງພັນທະຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ.

ຕາມທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີ ແລ້ວ, ຜູ້ອອກແຮງງານຫວຽດນາມທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກລະບົບກົດໝາຍ, ອົງການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ ແລະ ທຸລະກິດຮັບສະໝັກແຮງງານຢູ່ສະເໝີ. ດັ່ງນັ້ນ, ການຍົກສູງຄວາມສາມາດຂອງພະນັກງານຂັ້ນຮາກຖານ ແລະ ຮັບປະກັນໃຫ້ປະຊາຊົນເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນທາງການ ຈະປະກອບສ່ວນປະຕິບັດແນວທາງນີ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.

ບັນຍາກາດກອງປະຊຸມຝຶກອົບຮົມເພື່ອຍົກສູງຄວາມສາມາດໃຫ້ແກ່ພະນັກງານຂັ້ນຮາກຖານ ກ່ຽວກັບວຽກງານສົ່ງຜູ້ອອກແຮງງານຫວຽດນາມໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດຕາມສັນຍາ.

ບັກນິງມີແຮງງານຫຼາຍກວ່າ 22.000 ຄົນໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ

ໃນການແລກປ່ຽນທີ່ກອງປະຊຸມ, ທ່ານ ມາຍ ເຊີນ, ຮອງປະທານຜູ້ປະຈຳການຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນນະຄອນບັກນິງ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ ນັບແຕ່ປີ 2024 ຫາທ້າຍເດືອນ 9/2026, ນະຄອນມີຜູ້ອອກແຮງງານ 22.200 ຄົນໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດຕາມສັນຍາ.

ໃນນັ້ນ, ມີ 21.223 ຄົນເດີນທາງຜ່ານບັນດາທຸລະກິດທີ່ດຳເນີນກິດຈະການບໍລິການ ແລະ 977 ຄົນຜ່ານສູນແຮງງານຕ່າງປະເທດ ຂຶ້ນກັບກະຊວງພາຍໃນ.

ຕະຫຼາດທີ່ຮັບແຮງງານເປັນຫຼັກ ປະກອບມີ ໄຕ້ຫວັນ (ຈີນ) 14.190 ຄົນ, ຍີ່ປຸ່ນ 6.050 ຄົນ, ສ.ເກົາຫຼີ 1.178 ຄົນ ແລະ ຕະຫຼາດອື່ນໆ 782 ຄົນ.

ຕາມທ່ານ ມາຍ ເຊີນ ແລ້ວ, ກິດຈະກຳສົ່ງຜູ້ອອກແຮງງານໄປເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ ໄດ້ປະກອບສ່ວນຍົກສູງລາຍຮັບ ແລະ ປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຫຼາຍຄອບຄົວ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ບັນດາແຮງງານທີ່ກັບຄືນປະເທດພ້ອມກັບທັກສະວິຊາສະເພາະ, ປະສົບການ ແລະ ຮູບແບບການເຮັດວຽກທີ່ທັນສະໄໝ ສາມາດກາຍເປັນກຳລັງຫຼັກຢູ່ບັນດາທຸລະກິດໃນເຂດອຸດສາຫະກຳ.

ທ່ານຮອງປະທານຜູ້ປະຈຳການຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນນະຄອນບັກນິງ ໄດ້ຕີລາຄາສູງຕໍ່ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງກະຊວງພາຍໃນ, ໂດຍກົງແມ່ນກອງທຶນຊ່ວຍເຫຼືອການຈ້າງງານຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ກົມຄຸ້ມຄອງແຮງງານຕ່າງປະເທດ ແລະ ສູນແຮງງານຕ່າງປະເທດ ຕໍ່ວຽກງານນີ້.

ຕາມທ່ານ ມາຍ ເຊີນ ແລ້ວ, ໂຄງການຝຶກອົບຮົມໄດ້ກ່າວເຖິງຫຼາຍເນື້ອໃນທີ່ເປັນປະໂຫຍດຕົວຈິງ ເຊັ່ນ: ຂໍ້ມູນຕະຫຼາດ, ບັນດາໂຄງການທີ່ບໍ່ຫວັງຜົນກຳໄລ, ນະໂຍບາຍຊ່ວຍເຫຼືອຂອງກອງທຶນຊ່ວຍເຫຼືອການຈ້າງງານຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ສິນເຊື່ອບຸລິມະສິດ ແລະ ກົນໄກການປະສານສົມທົບໃນການປະຕິບັດ.

ນີ້ແມ່ນບັນດາຄວາມຮູ້ທີ່ຈຳເປັນ ເພື່ອໃຫ້ພະນັກງານຂັ້ນຮາກຖານ, ໂດຍສະເພາະພະນັກງານຂັ້ນຕາແສງ ແລະ ຄຸ້ມ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການໃຫ້ຄຳປຶກສາແນະນຳແກ່ການນຳ, ການໃຫ້ຄຳປຶກສາ ແລະ ການແນະນຳປະຊາຊົນໃຫ້ເຂົ້າເຖິງນະໂຍບາຍ, ພ້ອມທັງເປັນເຈົ້າການປ້ອງກັນບັນດາຄວາມສ່ຽງທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນໃນເວລາເຂົ້າຮ່ວມບັນດາໂຄງການແຮງງານຢູ່ຕ່າງປະເທດ.

ການຍົກສູງຄຸນນະພາບຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ການສ້າງຄວາມໂປ່ງໃສດ້ານຂໍ້ມູນ ແລະ ການເພີ່ມທະວີການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງອົງການຄຸ້ມຄອງ, ສະຖາບັນຝຶກອົບຮົມ ແລະ ທຸລະກິດ ໄດ້ຖືກກຳນົດເປັນບັນດາວິທີແກ້ໄຂສຳຄັນ ເພື່ອປົກປ້ອງສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອອກແຮງງານ, ຍົກສູງປະສິດທິຜົນການຮ່ວມມືດ້ານແຮງງານສາກົນ ແລະ ສົ່ງເສີມການນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນແຮງງານທີ່ກັບຄືນປະເທດ ເພື່ອຮັບໃຊ້ການພັດທະນາເສດຖະກິດພາຍໃນປະເທດ.

ເພີ່ມ​ທະວີ​ການ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ແຮງ​ງານ​ທີ່​ໄປ​ເຮັດ​ວຽກ​ຢູ່​ຕ່າງປະ​ເທດ ຍສໝ - ​ເພື່ອ​ຍົກສູງ​ຄວາມ​ຮັບຜິດຊອບ​ຂອງ​ທຸກ​ຂັ້ນ, ຂະ​ແໜງ​ການ​ໃນ​ການປະຕິບັດງານການ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ແຮງ​ງານທີ່​ໄປ​ເຮັດ​ວຽກ​ຢູ່​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຕາມ​ສັນຍາ, ຄະນະ​ກຳມະການ​ປະຊາຊົນ​ແຂວງ ກອນ​ຕູມ ​ໄດ້​ອອກ​ຖະ​ແຫຼ​ງການ​ສະບັບ​ເລກທີ 1298/UBND-KGVX ກ່ຽວກັບການ​ເພີ່ມ​ທະວີ​ວຽກງານ​ຄຸ້ມ​ຄອງແຮງງານ​ໄປ​ເຮັດ​ວຽກ​ຢູ່​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຕາມ​ສັນຍາ.

ແມ່ຍິງ 250,000 ຄົນ ທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ຕ່າງປະເທດ ສ້າງລາຍຮັບໄດ້ 2,5 ຕື້ USD ຍສໝ - ຕາມ​ການ​ຄົ້ນ​ຄ້ວາ​ຂອງ Economica ຫວຽດນາມ, ​ແຕ່​ລະ​ປີ, ແຮງງານ​ຍິງ 250.000 ຄົນ​ນີ້​ສ້າງ​ແຫຼ່ງ​ເງິນ​ຝາກ​ປະມານ 2,5 ຕື້ USD, ກວມ 15% ຍອດ​ຈຳນວນ​ເງິນ​ເຂົ້າ ​ຫວຽດນາມ.