ສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນຄ້າຍວັນເກີດ ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ຄົບຮອບ 136 ປີ: ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດເປັນຕົວແທນ ແລະ ເປັນສຽງເວົ້າຂອງປະຊາຊົນ

Vesak 2026: ຂອບເຂດບັນດາກິດຈະກຳສະຫວັດດິການສັງຄົມ, ວັດທະນະທຳຊຸມຊົນ ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວສີຂຽວ

ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ເລມິງຮຶງ: ວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີ, ຄວາມຄິດສ້າງສັນປ່ຽນແປງໃໝ່ ແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນຕາຍໂຕ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາໃນການພັດທະນາປະເທດຊາດປະກົດຜົນເປັນຈິງ

ສະພາແຫ່ງຊາດ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນອົງການຈັດຕັ້ງອຳນາດລັດສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງແມ່ນສັນຍາລັກແຫ່ງປະຊາທິປະໄຕ, ແມ່ນບ່ອນເຕົ້າໂຮມສະຕິປັນຍາ, ເຈດຈຳນົງ ແລະ ຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາຂອງປະຊາຊົນ. ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ຍັງໄດ້ວາງມາດຕະຖານເປັນພິເສດກ່ຽວກັບຄຸນສົມບັດສິນທຳ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຄວາມກ້າຫານຂອງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ - ຜູ້ທີ່ເປັນ “ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຊື່ສັດບໍລິສຸດຂອງປະຊາຊົນ”.

ສະພາແຫ່ງຊາດ ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງສຽງເວົ້າຂອງປະຊາຊົນ

ນັບຕັ້ງແຕ່ຊຸມວັນທຳອິດແຫ່ງການໃຫ້ກຳເນີດປະເທດ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ຫວຽດນາມ, ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ເບິ່ງເຫັນບົດບາດເປັນພິເສດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນການສ້າງສາລັດປະຊາທິປະໄຕ, ຖືກຕ້ອງຕາມລັດຖະທຳມະນູນ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ໃນຈິນຕະນາການທາງດ້ານການເມືອງຂອງເພິ່ນ, ອຳນາດລັດຕ້ອງມີກົກຮາກມາຈາກປະຊາຊົນ, ເປັນຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ.

ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ພຽງແຕ່ມື້ດຽວຫຼັງຈາກອ່ານຖະແຫຼງການເອກະລາດ, ຢູ່ທີ່ວາລະປະຊຸມຄັ້ງທຳອິດຂອງລັດຖະບານຊົ່ວຄາວ ໃນວັນທີ 3 ກັນຍາ ປີ 1945, ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ສະເໜີໜ້າທີ່ອັນຮີບດ່ວນໃນການຈັດຕັ້ງການເລືອກຕັ້ງທົ່ວໄປ ດ້ວຍລະບອບການຢັ່ງປະຊາມະຕິທົ່ວໄປ. ນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການເຄື່ອນໄຫວທາງດ້ານການເມືອງທາງຮູບການເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ແມ່ນບາດກ້າວເດີນຍຸດທະສາດ ເພື່ອແນໃສ່ຢັ້ງຢືນຄວາມຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງລັດໃໝ່ – ລັດຂອງປະຊາຊົນ.

ຕາມ ດຣ. ເລດິ່ງນຳ (ສະຖາບັນວາລະສານສາດ ແລະ ການໂຄສະນາ), ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ຮັບຮູ້ໄດ້ຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ, ການເລືອກຕັ້ງທົ່ວໄປ ແມ່ນສິດທິທາງດ້ານການເມືອງທີ່ປະຊາຊົນຍາດມາໄດ້ ຜ່ານການຕໍ່ສູ້ປະຕິວັດ, ພ້ອມທັງແມ່ນຮູບການປະຊາທິປະໄຕໂດຍກົງ ທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສາມາດໃນການເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ. ແນວຄິດດັ່ງກ່າວ ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເພິ່ນບໍ່ພຽງແຕ່ປົດປ່ອຍປະຊາຊາດອອກຈາກແອກຄອບຄອງຂອງພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມຸ່ງໄປສູ່ການປົດປ່ອຍມະນຸດ ອອກຈາກສະພາບການຖືກປົກຄອງອີກດ້ວຍ.

ຢູ່ພາຍໃນຜົນງານ "ດັນເວີນ" (ວຽກງານຂົນຂວາຍມວນຊົນ), ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ຂຽນວ່າ: “ຜົນປະໂຫຍດທັງໝົດລ້ວນແຕ່ເພື່ອປະຊາຊົນ. ຂອບເຂດອຳນາດທັງໝົດລ້ວນແຕ່ເປັນຂອງປະຊາຊົນ; ອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ ກຳລັງແຮງ ລ້ວນແຕ່ຢູ່ບ່ອນປະຊາຊົນ”. ແນວຄິດດັ່ງກ່າວ ໄດ້ກາຍເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ຮູບແບບລັດ “ຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ, ເພື່ອປະຊາຊົນ” ທີ່ເພິ່ນໄດ້ທຸ່ມເທສະຕິປັນຍາສ້າງສາຂຶ້ນມາ. ສະພາແຫ່ງຊາດ ກໍແມ່ນອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ເຕົ້າໂຮມອຳນາດຂອງປະຊາຊົນສູງສຸດ. ລັດຖະທຳມະນູນ ປີ 1946 – ເຊິ່ງເປັນລັດຖະທຳມະນູນສະບັບທຳອິດຂອງປະເທດ ຫວຽດນາມ ໄດ້ກຳນົດວ່າ ສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນອົງການທີ່ມີສິດໃນການສ້າງລັດຖະທຳມະນູນ, ສ້າງກົດໝາຍ ແລະ ຕົກລົງບັນດາບັນຫາສຳຄັນຍິ່ງຂອງຊາດ.

ທ່ານມະຫາເສນາTracking, ຮອງສາດສະດາຈານ, ດຣ. ຫງວຽນຫືວເລິບ (ຫົວໜ້າພາກວິຊາໂຮ່ຈີມິນສາດ, ສະຖາບັນການເມືອງ, ກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ) ໄດ້ເນັ້ນໜັກວ່າ, ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ຍາມໃດກໍກຳນົດວ່າ ສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນອົງການຕົວແທນສູງສຸດຂອງປະຊາຊົນ, ແມ່ນບ່ອນສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງເຕົ້າໂຮມເຖິງເຈດຈຳນົງ ແລະ ຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາຂອງທົ່ວປະຊາຊາດ. ແນວຄິດດັ່ງກ່າວ ບໍ່ພຽງແຕ່ມີຄຸນຄ່າທາງດ້ານທິດສະດີອັນເລິກເຊິ່ງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງມີຄວາມໝາຍຊີ້ນຳພຶດຕິກຳຕົວຈິງໃນໄລຍະຍາວ ຕໍ່ກັບການຈັດຕັ້ງ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ໃໝ່ໃນປັດຈຸບັນ. ໂດຍບໍ່ເບິ່ງສະພາແຫ່ງຊາດເປັນພຽງອົງການຈັດຕັ້ງອຳນາດລັດທົ່ວໄປ, ກຳລັງແຮງທີ່ແທ້ຈິງຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນຢູ່ທີ່ສາຍພົວພັນເນື້ອເຊື້ອຜູກພັນເລືອດເນື້ອ ກັບປະຊາຊົນ. ສະພາແຫ່ງຊາດຢາກເຂັ້ມແຂງ ກໍຕ້ອງສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນສຽງເວົ້າຂອງປະຊາຊົນ, ປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງປະຊາຊົນ.

ປະຊາຊົນແມ່ນເຈົ້າຂອງອຳນາດ

ຕາມທ່ານນາງ ຫງວຽນທິລານຍຸງ ຫົວໜ້າກົມຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ແລະ ຫໍສະໝຸດ (ຫ້ອງວ່າການສະພາແຫ່ງຊາດ) ແລ້ວ, ນັບຕັ້ງແຕ່ຂະບວນການເດີນທາງໄປຕ່າງປະເທດເພື່ອຊອກຫາຫົນທາງກູ້ຊາດ, ທ່ານ ຫງວຽນອາຍກວົກ (Nguyen Ai Quoc) ໄດ້ຮັບຮູ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງວ່າ: ເອກະລາດຂອງປະຊາຊາດ ຈະມີຄວາມໝາຍຢ່າງສົມບູນກໍຕໍ່ເມື່ອປະຊາຊົນໄດ້ເປັນເຈົ້າຊະຕາກຳຂອງຕົນເອງ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ຄາດໝາຍຂອງການປະຕິວັດ ບໍ່ພຽງແຕ່ຢຸດຕິຢູ່ທີ່ການຕີມ້າງລະບອບລ່າເມືອງຂຶ້ນສັກດິນາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຕ້ອງສ້າງຕັ້ງລັດປະຊີທິປະໄຕ, ເຊິ່ງແມ່ນບ່ອນທີ່ທຸກໆອຳນາດລ້ວນແຕ່ເປັນຂອງປະຊາຊົນ. ເຊິ່ງແນວຄິດທີ່ກ້າວໜ້າດັ່ງກ່າວ ໄດ້ກາຍເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການເລືອກຕັ້ງທົ່ວໄປຄັ້ງທຳອິດ ເພື່ອເລືອກຕັ້ງສະພາແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ.

ເພື່ອໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດ ກາຍເປັນອົງການຕົວແທນໃຫ້ແກ່ເຈດຈຳນົງຂອງປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ, ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດເຖິງປັດໄຈມະນຸດ, ນັ້ນແມ່ນຖັນແຖວສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ. ເພິ່ນໄດ້ເນັ້ນໜັກຫຼາຍຄັ້ງວ່າ, ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ກ່ອນອື່ນໝົດຕ້ອງແມ່ນຜູ້ທີ່ມີຄວາມສາມາດ, ມີຄຸນສົມບັດສິນທຳ, ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນຢ່າງເດັດຂາດ. "ປະຊາຊົນໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈໃຜ ແມ່ນຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເລືອກຕັ້ງ, ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການເລືອກຕັ້ງ ແມ່ນການເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ສ່ວນລວມຂອງປະຊາຊົນ ບໍ່ແມ່ນການເປັນຂຸນນາງເພື່ອຫາຜົນປະໂຫຍດໃສ່ຕົວ". ໃນໄລຍະເວລານັ້ນ, ໃນ bối bối cảnh ທີ່ຮູບແບບອຳນາດຫຼາຍແຫ່ງໃນທົ່ວໂລກ ຍັງຄົງມີລັກສະນະປົກຄອງກົດຂີ່, ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ວາງຕຳແໜ່ງໃຫ້ພະນັກງານ, ສະມາຊິກສະພາ ຢູ່ໃນຖານະຜູ້ຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ. ອຳນາດບໍ່ແມ່ນສິດພິເສດ ແຕ່ແມ່ນຄວາມຮັບຜິດຊອບ.

ສາດສະດາຈານ, ດຣ. ມັກກວາງຖັງ (ອະດີດຄູສອນອາວຸໂສ, ສະຖາບັນການເມືອງແຫ່ງຊາດ ໂຮ່ຈີມິນ) ຖືວ່າ, ໃນແນວຄິດ ໂຮ່ຈີມິນ, ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນຕົວແທນຂອງຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ, ເປັນຜູ້ນຳເອົາຈິດໃຈ, ຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາອັນຊອບທຳຂອງປະຊາຊົນເຂົ້າສູ່ສະພາ, ພ້ອມທັງນຳເອົາບັນດາລັດຖະນະໂຍບາຍຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ກັບຄືນສູ່ຊີວິດການເປັນຢູ່ຕົວຈິງ. ສະນັ້ນ, ຄຸນນະພາບຂອງສະມາຊິກສະພາ ຈະເປັນໂຕຕັດສິນຄຸນນະພາບຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ເວົ້າຢ່າງກວ້າງກວ່າ ແມ່ນຄຸນນະພາບຂອງພື້ນຖານປະຊາທິປະໄຕຂອງປະເທດຊາດ.

ນັບຕັ້ງແຕ່ການເລືອກຕັ້ງທົ່ວໄປ (ການຢັ່ງປະຊາມະຕິ) ຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1946 ຈົນເຖິງຂະບວນການສ້າງສາລັດແຫ່ງກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ, ແນວຄິດ ໂຮ່ຈີມິນ ກ່ຽວກັບສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ ແມ່ນຍັງຄົງມີຄຸນຄ່າໃນການເປັນເຂັມທິດເຍືອງທາງອັນເລິກເຊິ່ງສະເໝີມາ.

ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ຍັງໄດ້ວາງມາດຕະຖານດ້ານຄຸນສົມບັດສິນທຳອັນສູງສົ່ງ ໃຫ້ແກ່ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ. ທ່ານໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ຕ້ອງມີຄວາມ “ປະຢັດມັດທະຍັດ, ຊື່ສັດບໍລິສຸດ, ທ່ຽງທຳ; ຖືປະໂຫຍດສ່ວນລວມສູງສຸດ”, ຕ້ອງເປັນແບບຢ່າງໃນການປະຕິບັດງານ, ການຮຽນຮູ້ ແລະ ການດຳລົງຊີວິດ; ຕ້ອງມີຄວາມຖອມຕົວ, ກົມກືນ ແລະ ສະໜິດສະໜົມກັບມວນຊົນ. ບົດບາດຂອງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນຕ້ອງຕ້ານປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້, ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການຟຸມເຟືອຍ ແລະ ການອາດຍາສິດ...

ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການທາງດ້ານຄຸນສົມບັດສ່ວນຕົວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງແມ່ນຫຼັກການຮັບປະກັນຄວາມຊື່ສັດບໍລິສຸດຂອງອຳນາດລັດ. ເພາະວ່າ ຫາກສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດຫາກຫ່າງເຫີນຈາກປະຊາຊົນ, ອາດຍາສິດ ຫຼື ຖືເອົາຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວສູງກວ່າຜົນປະໂຫຍດຂອງສ່ວນລວມ, ສະພາແຫ່ງຊາດກໍຍາກທີ່ຈະຮັກສາບົດບາດເປັນອົງການຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນໄດ້.

ໂດຍເຫັນດີກັບທັດສະນະຂ້າງເທິງ, ດຣ. ໂງຊວນເຢືອງ (ສະຖາບັນການເມືອງແຫ່ງຊາດ ໂຮ່ຈີມິນ) ຖືວ່າ, ໃນເງື່ອນໄຂທີ່ ຫວຽດນາມ ຫາກໍ່ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກແອກຄອບຄອງຂອງພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນ ແລະ ສັກດິນາ, ການທີ່ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ຢັ້ງຢືນວ່າປະຊາຊົນແມ່ນເຈົ້າຂອງອຳນາດນັ້ນ ແມ່ນມີຄວາມໝາຍປະຕິວັດອັນເລິກເຊິ່ງ. ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນການປ່ຽນແປງທາງດ້ານຮູບແບບການຈັດຕັ້ງອຳນາດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງແມ່ນການຫັນປ່ຽນຢ່າງມີລັກສະນະກົກຮາກກ່ຽວກັບທາດແທ້ຂອງລັດ: ຈາກລັດຂອງກຸ່ມຄົນສ່ວນນ້ອຍທີ່ປົກຄອງ ມາເປັນລັດຂອງປະຊາຊົນສ່ວນໃຫຍ່.

ທັດສະນະດັ່ງກ່າວ ນັບມື້ນັບສະແດງໃຫ້ເຫັນຄຸນຄ່າແຫ່ງຍຸກສະໄໝໃນແນວຄິດ ໂຮ່ຈີມິນ ກ່ຽວກັບສະພາແຫ່ງຊາດ. ສະພາແຫ່ງຊາດທີ່ເປັນຂອງປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ ຈະບໍ່ສາມາດຄົງຕົວຢູ່ໄດ້ ຫາກຂາດສະມາຊິກສະພາທີ່ຮູ້ຈັກຮັບຟັງປະຊາຊົນ, ເຂົ້າໃຈປະຊາຊົນ ແລະ ຍອມຮັບການຕິດຕາມກວດກາຈາກປະຊາຊົນ. ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ເຄີຍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ຕ້ອງຮັກສາສາຍພົວພັນກັບຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງຢ່າງເປັນປະຈຳ, ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງຈິດໃຈ, ຄວາມມຸ່ງມາດປາດຖະໜາ ແລະ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຂອງປະຊາຊົນຕໍ່ສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ລັດຖະບານຢ່າງສັດຊື່ບໍລິສຸດ. ຕາມທ່ານແລ້ວ, ຖ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈປະຊາຊົນ, ບໍ່ຮຽນຮູ້ຈາກປະຊາຊົນ ກໍຈະບໍ່ສາມາດວາງລັດຖະນະໂຍບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບພຶດຕິກຳຕົວຈິງໄດ້. ທັດສະນະ “ຖືເອົາປະຊາຊົນເປັນກົກ” ຍ້ອນແນວນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນຫຼັກການການເມືອງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງແມ່ນມາດຕະຖານດ້ານຄຸນສົມບັດສິນທຳໃນການເຄື່ອນໄຫວຢູ່ພາຍໃນສະພາ.

ໃນສະພາບການປັດຈຸບັນ, ໃນ bối bối cảnh ທີ່ ຫວຽດນາມ ພວມສ້າງສາລັດແຫ່ງກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ຊຸກຍູ້ການປ່ຽນແປງໃໝ່ການເຄື່ອນໄຫວຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຕາມທິດທາງເປັນມືອາຊີບ ແລະ ທັນສະໄໝ, ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ຮ່ຳຮຽນຕາມແນວຄິດ ໂຮ່ຈີມິນ ນັບມື້ນັບມີຄວາມໝາຍ ແລະ ແທດຕົວຈິງ.

ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການກ່ຽວກັບການຄວບຄຸມອຳນາດ, ຄວາມເປີດເຜີຍ, ຄວາມໂປ່ງໃສ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການຊີ້ແຈງ ນັບມື້ນັບໄດ້ຮັບການວາງອອກສູງກວ່າເກົ່າ ຕໍ່ກັບສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ຖັນແຖວສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ສະມາຊິກສະພາມີບໍ່ທັນພຽງແຕ່ຄວາມກ້າຫານທາງດ້ານການເມືອງທີ່ໝັ້ນຄົງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຕ້ອງມີຄວາມສາມາດດ້ານວິຊາສະເພາະ, ທັກສະພາຍໃນສະພາ ແລະ ຈິດໃຈຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ.

ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ເຄີຍຢັ້ງຢືນວ່າ: “ສິ່ງໃດທີ່ມີຜົນປະໂຫຍດແກ່ປະຊາຊົນ ແມ່ນຕ້ອງມານະພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ໄດ້, ສິ່ງໃດທີ່ເປັນໂທດຕໍ່ປະຊາຊົນ ແມ່ນຕ້ອງຫຼີກເວັ້ນຢ່າງເດັດຂາດ”. ນັ້ນແມ່ນມາດຖານສູງສຸດເພື່ອຕີລາຄາປະສິດທິຜົນຂອງລັດ ແລະ ກໍແມ່ນໄມ້ຫລາວັດແທກຄຸນສົມບັດຂອງສະມາຊິກສະພາຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນ.

ຂີດໝາຍຂອງປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ຕໍ່ກັບສະພານແຫ່ງຊາດ ຫວຽດນາມ ບໍ່ພຽງແຕ່ກຳນົດຢູ່ທີ່ການໃຫ້ກຳເນີດລະບອບປະຊາທິປະໄຕທຳອິດຂອງປະເທດ ຫວຽດນາມ ໃໝ່ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຢູ່ທີ່ການກຳນົດພື້ນຖານແນວຄິດໃຫ້ແກ່ພື້ນຖານປະຊາທິປະໄຕທີ່ຖືເອົາປະຊາຊົນເປັນສູນກາງ. ໃນການເດີນທາງສ້າງສາລັດແຫ່ງກົດໝາຍທີ່ທັນສະໄໝ, ປະຊາທິປະໄຕ ແລະ ພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, ການສືບຕໍ່ຄົ້ນຄວ້າ, ນຳໃຊ້ແນວຄິດ ໂຮ່ຈີມິນ ກ່ຽວກັບສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນຢ່າງປະດິດສ້າງ ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນການສືບທອດທາງດ້ານປະຫວັດສາດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງແມ່ນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງພຶດຕິກຳຕົວຈິງໃນການພັດທະນາປະເທດຊາດ.

ຄອນເສີດສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນການທູດ ຫວຽດນາມ - ໂປໂລຍ ຄົບຮອບ 76 ປີ

ຍສໝ - ເນື່ອງໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນການທູດ ຫວຽດນາມ - ໂປໂລຍ ຄົບຮອບ 76 ປີ (1950-2026), ສະມາຄົມດົນຕີຄລາສສິກຫວຽດນາມ ສົມທົບກັບ ສະຖານທູດໂປໂລຍ ຈັດຕັ້ງລາຍການຄອນເສີດສຸດພິເສດພາຍໃຕ້ຫົວຂໍ້ “The Flow of Music - ສາຍທານແຫ່ງດົນຕີ” ໃນເວລາ 20:00 ໂມງ ຂອງວັນທີ 31 ...

ບັນດາຜູ້ນຳພັກ, ລັດ ເຂົ້າວາງພວງມາລາ ຢ້ຽມຂໍ່ານັບ ສຸສານ ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ເນື່ອງໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງ ຄົບຮອບ 51 ປີ ວັນປົດປ່ອຍພາກໃຕ້, ທ້ອນໂຮມປະເທດຊາດເປັນເອກະພາບ.

ຍສໝ - ເນື່ອງໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງ ຄົບຮອບ 51 ປີ ວັນປົດປ່ອຍພາກໃຕ້, ທ້ອນໂຮມປະເທດຊາດເປັນເອກະພາບ (30 ເມສາ 1975 - 30 ເມສາ 2026), ໃນຕອນເຊົ້າວັນທີ 28 ເມສາ, ຄະນະຜູ້ແທນຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ປະທານປະເທດ, ສະພາແຫ່ງຊາດ, ລັດຖະບານ, ຄະນະກຳມະການສູນກາງແນວໂຮມປະເທດຊາດຫວຽດນາມ ໄດ້ວາງພວງມາລາ, ເຂົ້າຢ້ຽມຂໍ່ານັບສຸສານ ...